Een nieu Lied van den Generael Piet Heyn, over de Silvere Vloot die hy op See bekomen heeft, 1632. Stem: Wilhelmus van Nassouwen, &c. Als men schreef sestien hondert, En acht-en-twintig jaer, Was meenigh mensch verwondert, Als men sagh openbaer, Sulcken armade Schepen, West-indisch Compagny, Elck heeft een moet gegrepen, Men was vrolijck en bly.
De reys heeft aen-genomen Den Generael Piet Heyn, Met sijn Capiteyns vol vromen En Officieren reyn, Sijn uyt Texel gevaren, Mey den twintighsten dagh,
God die wil haer bewaren Voor jammer en geklagh.
Met voorspoet en verblijden Langs Engelant gelaveert, Kregen de Barrels besijden, Madera gepasseert, Sint Vincent t'onser vromen, Quamen wy vrolijck aen, Daer water in-genomen Seylden daer weer van daen.
Quamen na ons behagen Aen Ilje Blance doen, Gingen daer Bocken jagen Al op de Bergen groen, Soo veel na ons begeren Brochten wy daer van daen, 'T was om te lamenteren, Een jongen bleef daer staen.
Doen wy nu ververst waren Seylden wy weder voort, Quamen hoort mijn verklaren De Spanjaerden aen boort, Langs de Kuste wy voeren Van Cuba na 't West-end, Trompetten en Tamboeren Hoorde men excellent.
Daer vonden wy twee schepen Van onse Kompagny, Wy heben moet gegrepen, Matroos was lustigh bly, Elck wenschte met verlangen Al na de Silvere Vloot, Wy namen onse gangen Na Caep Anthony bloot.
Daer hebben 't wy gehouwen Op de Kust van Cuba, Op God was ons vertrouwen Altijt voor ende na, Twee Visschers daer gekregen Vraeghde na de Vloot haer,
Die hebben ons verslegen, Dat sy niet in en waer.
Den Generael onverdroten Als een helt delicaet, Heeft eenen schoot geschoten Al om den breeden raet, Om eenen raed te sluyten Tot dienst van 't Vaderlant, En maken goede buyten Al uyt de Spanjaerts hand.
Daer na al sonder feylen Seylden wy metter spoet, Wy sagen weer ses seylen, Men hadden goede moet, Ons docht hier sullense komen, Verblijden al-te-mael, Maer het was sonder schromen Onsen Vijs-Admirael.
Oock het Schip van Enckhuysen, Die Groeningers bekent, Die quamen daer aen bruysen, Wy hebben weer gewent; Des nachts hoort mijn verklaren, Voor den morgen-stont root, Doen quamen wy gevaren Recht in de Silv're Vloot.
Jan Cornelissen moedigh, Ons vromen Capiteyn, Sprack sijn Matrosen goedigh, Goe moet aen groot en kleyn, Hier mee sprack hy gepresen, Sijn wy al t'samen rijck, Wy riepen sonder vresen Couragie al gelijck.
Rept handen ende voeten, 'T was over al te doen, Den buyt sal het versoeten, Elck als een Campioen, Eer de middagh was gekomen Lagen daer acht in 't sout,
Wy trachten t'onser vromen, Na haer Silver en Gout.
Ses Galioen daer waren, Te loever van ons plat, Wenden sonder beswaren, Terstont al na haer gat, Sy sijn voor heen gheloopen, Al na de Bay Montrant, Meenden te sijn ontslopen, w'Hebben by haer geplant.
Den Generael kloeck-moedigh, Heeft haer terstont beknelt Want sy vluchten spoedigh, En vreesden ons ghewelt, Lieten den buyt in handen, Van den Ed'len Generael, Fy u, wat groote schanden Ghy Specken al-te-mael.
Wie heeft oock sulcks bedreven, Sirre van Hankes niet, Noch draeght ghy moet verheven, Lord Kommer-landt daer siet Sijn Vijs-Admirael aerdigh Moest blijven metter daet, Lof ons Generael waerdigh, Soo langh de Werelt staet.
Die Matroosen gemeene, Op 't enteren gestelt, De Schepen groot en kleene, Quamen in ons ghewelt, Den Generael verheven, Aensagh den schoonen buyt, De Schepen daer beneven, Haelden het goet daer uyt.
Gout, Silver gingh men laden, 't Was eenen lust om sien, Daer wy soo langh om baden, Dat sagh men daer gheschien, Koncenilje seer schoone, En Indigo heel goet,
Wy warent ongewoone, 't Gaf de Matroosen moet.
Hoe sou men konnen swijgen, Die groote Koste'lijckheydt, 't Welck men daer uyt sach krijgen Van 't Silver naer gheleydt, Seer groote sijde Balen: Seer groote sijde rollen schoon, Jck moet het u verhalen, Met eenen Konincks Kroon.
De slechtste waer gepresen, Dat was Kampechy-hout, En Huyden uyt-gelesen, Soo gingen wy in 't wout, Orientaelsche steenen Werden gevonden mee Den Koninck magh wel weenen Sijn herte doet hem wee.
Soo langh des werelts ronde, De Gulde Son om-kruyt Soo is tot geenen stonde Gekregen sulcken buyt, Als daer nu heeft gekregen Den Generael Piet Heyn, En niet daer voor geslegen, Looft God vry al-gemeyn.
Ghy Neptunis seer vlugge Verblijt u t'eene-mael, Ghy draeght op uwen rugge Den edelen Generael, Eenen See-helt verkoren, Die geen gelijck en heeft Van die oyt is geboren, Of tegenwoordigh leeft.
Bid nu doch alle-gader Voor den Generael bemint, Die ons als eenen Vader Doet voor sijn eygen Kint, Dat God hem langh wil sparen Met gesontheyt heerelijck,
Ende hier na vergaren, Al in het eeuwigh Rijck.
Wy sijn na Huys gevaren, September seventien, Jck hoop Godt sal bewaren Ons Schepen alghemeen, Vijf Galjoens mee ghenomen, Den plat-luys in den brandt, d'Ander sijn sonder schromen, Al in den gront geplant.
Jn January verheven, Den thienden dagh voorwaer, Sach men Piet-heyn gepresen, Tot Rotterdam seer klaer Aen komen met sijn Schepen, En den Admirael Loncq, 't Geschut wierdt aen-gesteken Men gaf daer lustigh vonck.
Soo haest in 's Graven-hage, De tijdingh was verstaen, Dat den Generael brave, Daer was gekomen aen, Den Prins wilt hier op letten, Heeft sijn Guarde gheree, Terstont met haer Musquetten Daer salvo schieten dee.
Prijst Godt den Heer gestadigh Oud, jonck, groot ende kleen, Die ons tot noch ghenadigh, Bewaert heeft alghemeen, Wilt hem Lof-sanghen singen, Uyt dieper herten gront Nu hy ons heeft gaen bringhen Fray weder t'huys ghesont.
Cookies on Poetry Cove