Op de stemme. Ick ben lichter als de Pluymen, &c. Wat sullen wy nu gaen beginnen, Roomsche Catholijcken al? Wy sijn half uyt ons sinnen, En worden noch wel mal, Want 't is nu over al de leus Den Bosch sal haest werden Geus, Die maeckt ons een lange Neus.
Wie sou doch van sijn dagen De ghedachten hebben ghehadt, Dat de Prins sou hebben geslagen Sijn Leger voor de Stad, 'T is nochtans eylaes geschiet! Wy achten 't eerst min als niet Maer 't is nu een groot verdriet.
Wy meende 't sou niet lange dueren Daer hy daer sou leggen veur, Het water sou hem doen trueren En met schande weer jagen deur, Maer sy maeckten met pracktijck Daer eenen Holantschen Dijck, Die het water deed nemen wijck.
Wy riepen dat de gronden Waren weeck en vol Moras, Maer sy hebben onder vonden Datter een goe Sant-gront was, Oock hebben sy 't geluck gehadt Datter viel seer weynigh nat, Jnt voor-jaer rontom de Stadt.
Daer na quam onsen Helde Graef Hendrick van den Bergh, By 't Leger oock te Velde, Met een voornemen ergh: Om de Geusen op te slaen, En te jagen daer van daen Maer 't is hem niet wel vergaen.
Doen waren wy int vertrouwen Den Bos sou haest sijn ontset, Men ginck ons oock verflouwen Dat ons Lief-vrou altemet Had gheroepen op de Vest, Laet de Geus maer doen sijn best, Hy moet vluchten uyt dit gewest.
Doen gingen wy wedden en koopen, Met de Geusen om Gelt en schat Dat den Prins sou moeten verloopen En verlaten de schoone Stadt, Wy gavender veel gelt om uyt, 't Was of een kroon ons was een duyt Maer nu kijcken wy op ons snuyt.
Wat wy nemen te vooren Tot deeses Stad ontset, 'T is al moeyte verloren 't Komt uyt, of wort belet, 't Schijnt wel dat Godt met haer is
En heel tegen ons gewis, Want ons baet geen biegt noch Mis.
Graef Hendrick had voor-genomen Den dommel te sterken deur, Maer 't is strax uyt-gekomen, En daer quamen om in 't getreur Twee Boeren die 't meynden te doen Die in 't Princen Leger koen Sijn gehangen op dat saysoen.
Graef Hendrick edel Heere Maeckten dickwils oock alarm, Om de Geusen te verveere, Maer ten holp ons niet ach arm! Want sy hielden goede wacht, Soo wel by dagen als by nacht, En sy hebben daerom gelacht.
Die van binnen met kouragie Vielen oock wel somtijts uyt, Om te soecken avontagie: Maer sy kregen slagen tot buyt, De Geuysen dreven haer weer in, Soo dat sy sonder gewin Moesten vluchten tegen haer sin.
Graef Hendrick van den Bergen Heeft oock een versoeck gedaen, Om de Geusen wat te tergen, En hy viel op het Leger aen, Hy meynde daer ses hondert man Jn de Stad te brengen an, Maer hy moester met schande van.
Hy stormde wel op vier hoecken, Maer rechten gantsch niet uyt, De Geusen weerden hen kloecken En sloegense op de huyt, Daer blever wel vier hondert doot De reste met angst en schande vloot, 't Welck Graef Hendrick seer verdroot.
Doen bedacht men een nieuwe streke, Om haer den Hollantschen Dijck By nacht te doen door-steken,
Door veel swemmers met practijck Maer 't volck die 't souden bestaen En dit werck souden aengaen Brachten sulcks den Prince aen.
Soo loopt het al in der asschen Wat wy peysen of wat wy doen Wy willen de Geusen verrasschen Maer sy sijn ons te loos en koen Oock komen wy veel te laet Want sy sijn in de voor-baet Dies werden wy meest desperaet.
Wy hadden ons meest vertrouwen Op de groote en kleyne Schans, Dat wy die wel souden houwen Maer 't was al verlooren kans Wy sijnse in twee dagen tijdt Alle-bey geworden quijdt, 't Welck de Geusen maeckt verblijt.
De Franschen wonnen de groote En d'Engelschen kregen de kleyn En hebben d'onse verstooten En verjaeght met al haer treyn, Dat sy voor vrees namen de vlucht, Tot onder de Poort van de Vucht Dat kost ons meenigen sucht.
Een dagh of twee te voren Js Graef Hendrick op-geruckt Om Genep te verstoren: Maer d'aenslagh is misluckt, Hy trock na Nimmegen bly Met veel Cornetten Ruytery, Maer met schande verliepen sy.
Nu heeft den Prins gewonnen, Den Bos die sijn wy quijt, Och had hy noyt begonnen, 'T is ons een groote spijt Dat den Geus daer nu treckt in, Ten is niet wel na onse sin Want sy is nu den Princen min.
Waer blijven wy te hoopen,
Papen, Munnicken allegaere, Waer sullen wy nu loopen? Dit valt ons al te swaer, Ons vette Keucken is gedaen, Wy mogen nu wel bevaert gaen Om ons Lief-vrou te nemen aen.
Oorlof o Bos verheven Oorlof wy scheyden nu, Oorlof voor al ons leven Blijven wy van u schu, U hooghdy die sijt ghy quijt, Den Prins regeert nu ter tijd 'T is voor ons een groote spijt.
Cookies on Poetry Cove