Victory-liet, over de Stad van Pariba. op de Stemme: Wilhelmus van Nassouwen. Prijst nu den Heer der Heere Voor sijn genade groot,
Dat hy ons Landt vermeere, En helpt ons uyt den noot, En dat hy ons vyanden Met krachte smijt ter neer, En brenghter heel tot schande, Weynigh tot haerder eer.
Ghelijck nu is gebleken Aen Pariba de Stad Ons vollick onbeswweken, Weerden haer even rad, Om aen het Fort te raken, Maer die van Pariba, Quamen ons volck naken, Seer haestigh ende dra.
Sy meenden met haer allen, Ons volck doot te slaen, Maer d'ons sijn aengevallen Op haer, hoort mijn vermaen, Soo dat sy mosten wijcken, En riepen om gena, Men sagh d'ons niet beswijcken, Maer riepen: Vive la.
Sy maeckten Baterijen Voor het suyder Kasteel, Om haer volck te bevrijen, Soo deden sy seer veel Sy schoten (wilt dit vaten) Seer sterck op het Fort, En wierpen met Granaten, Dies quam speck-Jan te kort.
En wouden palmenteren, Ghelijck oock is gheschiet, Wy hebben met begeeren Haer toe-gelaten siet, Het geen dat sy versochten, Op onsen Commandeur, Soo dat sy daer uyt rochten, 't Was al adieu Sinjeur:
Daer na sijn sy ghekomen, Voor Restinga het Fort,
En met kracht in-genomen, En seer veel bloets gestort; s' Hebben hoort mijn ghewagen, 't Ginck lustigh na haer sin, Al 't vollick doot geslagen, En namen 't Fortjen in.
Mijn Heer Arthitsoth goedigh Met sijn Soldaten kloeck, Quam lustigh en kloeckmoedigh Deed' Noort-Forten versoeck Doen die van binnen sagen, Dat 't op haer was gemunt, En boden sy geen slagen, Maer hebben 't hem vergunt.
Danckt Godt voor dees Victory En weest al t'saem verblijdt Hem komt alleen de glory Dies wilt hem oock altijdt, Bidden voor het wel-varen, Al van ons Vaderlant, En dat hy wil bewaren, Onsen Prins seer valjant.
Cookies on Poetry Cove