op de Stemme: Fortuyn ghy doet mijn, &c. Aenhoort ghy Mans en Vrouwen, 'T sy jonck of out bedaeght, Men sal de Bruyloft houwen, Al van de Bossche Maeght,
Die in voorleden tijd Soo dickwils is gevrijt, Nu heeftse moeten trouwen Al is het menigh spijt.
Binnen drie hondert jaren Soo is den Bosch vermaert, Gevrijt van veel Minnaren Soo de Kronijck verklaert, Sy heeft haer eer bewaert, Elck een kloeck weder-staen Sy heeft wel dertigh Vryers Ongetroost laten gaen.
Wanneer men heeft geschreven Duysent ses hondert jaer, Negen-en-twintigh daer neven Op Mey-avont seer klaer, Quam Prins Hendrick eerbaer Al voor den Bosch playsant, En heeft dat Bossche Maegdeken Terstont de Mey geplant.
De Mey die stont ontloken Seer lustigh in haer fleur, Haer Bloemen krachtig roken 'T geheele Brabant deur De Maeght lagh in doleur, Sy maeckten grooten rou Dat sy haer maegdom laten most Aen den Prins van Nassou.
Veel Graven ende Heeren Capiteyns en Luytenants, Quamen dees Maeght vereeeren, Sy maeckten haer een krans, De Bruyd die most ten dans, Al wast haer lief of leyt, Men ginck de Bruyloft houwen 't Banket wierde bereyt.
De krans die was seer cierlijck Gemaeckt in korten stont, Men ginck daer door playsierlijck Tien uren gaens in 't rond,
De Maeght lagh seer door-wont, Sy was in groote pijn Dat sy in haren ouderdom De Bruyd sou moeten sijn.
Sy lagen in vijf troppen Rontom den Bosch vergaert, Wel tachtigh duysend koppen Te voet, en oock te paert, Elck een was onverveert, Sy speelden ongetreurt, Ontrent wel twintigh weken Heeft daer die Feest geduert.
Prins Hendrick van Nassouwen Stelden seer fray ten toon, Graef Ernst sagh men niet flouwen, Graef Willem in persoon, Met mijn Heer van Brederoe, Prinssen als een Krijgs-helt Met heel en half Kartouwen Rontsom den Bosch in 't Velt.
Hoe schoon dat men daer speelden, En elck een deed sijn best, Het Meysken seer krackeelden Sy wou niet wel ter Feest, Sy most noch op het lest, Het was met haren danck, Op den eersten September Deed sy haer Kerck-ganck.
De Bruyd die wert geschoncken Wel lustigh Engels Bier, Fransche Wijn heeft sy gedroncken Ten was haer geen pleysier, Het Brabants Meysjen fier Heeft nu den rock gekeert, Prins Hendrick van Nassouwen Heeft haer Geusen geleert.
Wat helpen u nu Schanssen En u Sterckheyt vermaert? Ghy moest met my eens danssen Een Hollantsche galjaert,
Nu sijn wy 't saem gepaert, Mijn Bruyt weest wellekoom, Ghy sult noch vrueght genieten Van den Orangien-boom.
Hoe waert ghy alsoo trotsigh, Daer ick u min op eer, Spijtigh, hoovaerdigh, grootsigh, En neemt van mijn u keer, Jck heb door liefden teer Gegaen soo menigen ganck By daghen en by nachten: Ghy weet mijn weynigh danck.
Edel Prins van Nassouwen Verstaet mijn woorden klaer Dat ick u niet mocht trouwen, Dit is d'oorsaeck voorwaer Mijn vrienden allegaer, Wilden 't ghehenghen niet Hadt ick mijn eygen vooght geweest 't Waer over langh geschiet.
Nu komt mijn Lief mijn schoone Mijn Lief die ick bemin, Voorwaer ghy spant de Kroone, Ghy sijt mijn hert mijn sin, U Bescherm-heer ick bin Jn spijt van mijn Vyant, Ghy sult in vreughden leven, Hout u altijdt konstant.
Breda Antwerpen mede, Die sijn van herten bly, Om dat ghy sijt getrede Jn den Echten-staet met my Soo sullen seggen sy, U volgen metter daet Veel gelucks sy u wenschen Jn onsen Echten-staet.
Nuy singht een Liedt van glory, Ghy Lief-hebbers getrouw, Looft Godt voor sijn Victory Prijst den Prins van Nassouw,
Dat hy Gods Woort op bou, Kloeck-moedigh metter spoet, Laet ons in deughden groeyen Als de Klaveren doet.
Cookies on Poetry Cove