Stem: Ianneman en Alemoer. Lestmael soud' ick te Kermis gaen Op S. Joannes dagh Met mijn geselschap onbelaen En dat alsoo ick plagh Maer op den wegh en wast geen deegh Eer dat ick over quam Ongenoot, stiet ick mijn hoot, 'T welck ick seer haest vernam.
Met veel van mijn Soldaten kloeck Soo quam ick op de baen,
Jck deed' Brederode een versoeck Hy heeft my wel ontfaen Hy schonck my daer Hollantsche Kaes Die my niet wel bequam Ongenoot, stiet ick mijn hoot, Wy bleven daer niet langh.
Prins Hendrick dat is mijn kousijn, Die most ick spreken aen Die schonck my daer de Fransche Wijn En heeft my wel ontfaen, Hy schonck my fier, goet Engels bier Dat viel my veel te strangh, Ongenoot, stiet ick mijn hoot, Wy bleven daer niet langh[.]
De Walen nooden ons te gast Ontrent Princens quartier Sy hebben op ons komst gepast Ten was ons geen playsier Het donderde seer, het was quaet weer, De Wint maeckten ons bangh, Ongenoot, stiet ick mijn hoot, Wy bleven daer niet langh.
Na Engelen trock ick metter haest, Tot aen de Boere Schans, Daer worden ick geheel verbaest, Jck sagh daer weynigh kans Seer krachtig roock, den toeback smoock Daer van worden ick bangh, Ongenoot, stiet ick mijn hoot Wy bleven daer niet langh.
Den Geus heeft my soo wel onthaelt Meer als ick had gedacht, Mijn rechte meening heeft gefaelt Hy heeft op mijn gewacht Hy schonck my veel, het word krackeel, Men songh een vremt gesangh Ongenoot, stiet ick mijn hoot Wy bleven daer niet langh.
Jck magh wederom keeren gaen Met al mijn gantsch gespuys,
Sou ick soo weer te Kermis gaen, Jck blijf veel liever t'huys, 't Hollands bancket, was my te vet Ongenoot, stiet ick mijn hoot, Wy bleven nergens langh.
Cookies on Poetry Cove