Skip to content
1591

Nieu Aemstelredams Liedboek

Anoniem

Voorreden.

UVech ghy oude clappeyen, malloten, aelwaerdighe sottinnen // al Die op fabulen, droomen, en leugenen scherpt v sinnen // mal Ruymt op, wijckt ons t'velt, en uyt die groene paden // spoet Wy maechdekens zynt, die om den Laurier dringhen // nu, Die vrolijck, en lieffelijck, ons liefs liedekens hier singhen // u Huppelende, en springhen, fris, vrolick, sonder vert'saden // goet Wy ons hartekens ophalen, en v tot verdriet uytet velt dryuen, Daer wy met ons vryers noch vrolijck int spelt // blyuen Spijt v en al diet moeyt, zyn wy in onse Mayesteyt // hier Meer als onse Vryers begheeren is, Is haer door ons bereyt // hier En wy ghenieten dat ons harteken lust, en mondeken begheert // noch Dats ten besien, en blijft noch int badt // veel Dat ons ouerschiet dan, gheuen wy v te vadt // heel Want t'is betaelt eert werde verteert // doch Dus wy ons tijt ghebruycken eer ons jeucht als de uwe gaet falen Want wyse de tweede reyse niet weer connen halen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Nieu Aemstelredams Liedboek · Anoniem · Poetry Cove