Stemme: La bource de langra.
WAt is veranderingh
Een fraeye saeck,
Waer vindmen eenigh dingh
Soo vol vermaeck?
Het soetste datter in de
Werelt is te vinde,
Leydt in het hert en suurt
Als ’t al te lange duurt.
De Lucht, Vyer, Water, d’Aerdt
En wat uyt haer
Geteelt is of gebaert
Zijn al te gaer.
Vol ongestadigheden:
Wel doch om wat reden?
Is Cloris haer beschick
Soo onveranderlick.
Ick dien, ick eer haer, ick
Belief haer vry,
Ick bidt schier dat ick stick
En bender by
Met sinnen en gedachten;
Maer helaes! mijn klachten,
Die staen geduerigh voor.
Een toegeslooten oor.
Wel is het Maeghden hert
Dan als een klip,
Waer op de Liefde wert
Gelijck een Schip
Aen spaenderen gestooten?
Ach! wat krijght men schooten,
Uyt een Minne boogh,
Van ’t lonckend’ Iuffers oogh.
Sal sy volstandigh zijn,
Om af te slaen,
En ick in Minne-pijn,
Om haer vergaen?
Neen Cloris ick verander,
En verkies een ander,
Want altijdt af te slaen,
Doet vragens lust vergaen.