Voys: De Fransche Mars.
't SA Trompen en Trompetten,
Blaes op een goude Toon,
Nu Tromp de Oor-loghs-wetten
Verlaet op Venus Soon,
Hy ruckt het Stael van 't Lijf,
Voor 't Zy-geweer een Wijf,
Maeckt weer Trompen,
Stale rompe, Stout en stijf.
De Werelt was verwondert,
Acht Maenden (nu) verleen,
Daer d'Echo noch van dondert,
En roept dit Man van steen,
Doet dreunen Zee en Strant,
Door suyvere minne-brant,
Tromp sal Trouwen
't Puyck der Vrouwen, In ons Landt.
Nu sijn Nephtunis velden,
Een Landt daer 't alles vloeyt,
Voor 't driftigh Slot der Helden
Een Hof dat niemant moeyt,
Voor Yser en Metael
Een Huys vol pracht en prael,
Back en Schansen,
Plaets tot Dansen, In de Zael.
Voor Hutten en Cajuyten,
En Vensters rondom dicht,
Kartouwen in de Ruyten,
En Kamers vol van licht;
Daer Ledekant en Bedt
Met Zy-werck is beset,
Touw te smeeren,
Maeckt de Heeren, Hier niet vet.
Voor vuyl-bepickte Kleeren
Fluweel en Hoofs-gewaet,
Voor Koegels te vereeren
Banketten en Gebraet,
Voor Klip en Strant-getier
Veel Instrument-pleysier,
Staeckt het Reysen,
't Is te prijsen, Tromp blijf hier.
Gae heur voor Ascu tegen,
Siet nu geen Helmont aen,
Het buyght al voor u Degen,
tSa wacker op de baen;
Verlies en win het mee,
Denck op geen Schip of Zee,
Maer om 't minnen,
Hou de sinnen, Leef in vree.