Stemme: Als ‘t begint. WEg vuyle Werelt met al u sotternyen ‘k Wil voortaen mijn Hert en Ziel begeven tot den Heer, Alle dat Swieren, Palleeren, Streelen, Vrijen, Dat mijn soo placht aan te staen, dat acht ick nu geen meer: ‘k Wil mijn gaen begeven Heel in een ander leven, Want de tijd die weg is komt nimmermeer niet weer. Leyt maer soo veel, ja de helft, voor den Heere, Als gy hebt gedaen om u te geven schoon aenschijn,
En by-na te bersten uyt u enge Kleeren, En u te blancquetten, op dat ‘t Aensicht schoon sou zijn: ‘t Gekrulde hayr bestuyven Sal mijn niet meer bestruyven, Danssen, Speelen, Springen, dat acht ick nu groote pijn. Alle de Strickjes aen’t Hooft en aen de Bouwen Daer was ick so vast aen gehecht oft yser waer geweest, Al die nieuwe Moden die zijn nu mijn berouwen, Al de minne-lonckjes schuw ick nu als de pest; Feesten en Baletten Wil ick nu gaen setten In een hoeck, om Godt te dienen, dunckt mijn alderbest. Die enge kleere die worde hayre-riemen, En geknoopte koorde in plaes van ‘t gekrulde hayr, Geen zijde-bouwen, maer een slechter dat siet men Mijn gewillig aen doen, die wil wel doen volght mijn naer: Wilt ghy my gelooven, Laet u niet verdooven Van de werelt, want die liegt, maer Godt seyt altijt waer. In plaets van wijnen die hooft en maeg ontstellen, Gatet hier van eten en van drincken soberlijck, Geen quade vrou of man sal u meer quellen, Men acht u hier niet minder, schoon al zijt ghy kael of rijck: Ick heb het wel door-keecken, Kost ghy u hert soo breecken, Ghy deed’ het ook, en seyde, hey de Iuffer heeft gelijck. Waer daer nu yemant die my sou wille seggen
‘t Is een jonge vuylneus, en sy weet niet watse doet, Sy komt eerst in de werelt, en sy wilse wederleggen, Hadt sy die maer recht beproeft, sy hielt wel voor goet: Al ben ick jongh van Iaren, Mijn is soo veel ervaren Dat ick het adieu seg, och! ‘t Hemels is te soet.
Cookies on Poetry Cove