Stemme: Van Cecilia. WIe pooght my af te raden Daer ick ben toe gesint? Ick sal al soudt my schaden Neeltje mijn lieve Kindt, U nimmermeer begeven, Wilt ghy my zijn getrouw, Wy sullen t’ samen leven, Soo wel als Man en Vrouw: En acht geen praet van Vrouwen, Is’t dat wy t’samen trouwen, Daer sal geen soeter paer Op aerde gevonden zijn; Nu dats genoegh geseydt, Seght Neeltjen wilje mijn, Ick sou wel zijn genegen Te trouwen Ioosje maet, Maer besje isser tegen,
Dus weet ick mijn geen raet; Sy stelt my al de qualen Te voren van den Echt Van Trouwen, Kinder-halen, Van kijven en gevecht: Hier door ben ick in’t lijen, En blijf ick langh te vryen, Soo vrees ick tot mijn leet Voor meerder ongeval, Dat ick dan geen versoeck Van Ionghmans krijghen sal. Dat meughje vry wel vreesen, Ghy sult door tijdts verloop, Voor Weeuwnaers moeten wesen; Dus leefje noch op hoop, Soo laet ons samen paren, Wy zijn toch op-gevoedt, Soo wel gelijck van Iaren, Als even Rijck van goedt: Wilt aen geen besje stooren Al leydtse ‘t jou te vooren, De zwarigheyt en last Van Trouwen en de rest; Denckt soo ‘t is besjes praet, Versoecken is het best. Ioosje ick ben te vrede Ick denck di ‘t my afraen, Die hebben ‘t spel al mede Soo wel als wy gedaen; Hadden sy ‘t konnen laeten Wy deden ‘t heur niet naar, Daerom laet ickse praeten, En seght maer heu en jae: Wat wil ick langer swijgen, ‘k Sal licht geen beter krijgen; Ick heb voor liefdens-lust, Nu al de swarigheydt, Vergeten, Ioosje maet, En aen een zy geleydt. Nu ben ick uyt mijn lijen, Nu ben ick Vryer uyt, Tot spijt van die ‘t benijen,
Is Neeltje, nu mijn bruydt; Nu sal ick mee besoecken Met haer dat groote gildt, Van veel gelapte broecken, Praet vry dan dat je wilt; Kom Neeltje, soete Susje, Geeft Ioosje nou een kusje, ‘t Is Neeltje nou soo veer Met ons als ‘t wesen kan; Nu werdt ghy Ioosjes Vrouw, En Ioosje Neeltjes Man.
Cookies on Poetry Cove