Stemme: Het daget uyt den Oosten.
DE mensch moet treurigh leven,
Die hier op deser aerdt,
Een boos Wijf is gegeven,
Die niet dan twist en baert,
Sy doet haer Man veel lijden
t'Allen tijden.
Sy baert een droevigh wesen,
En treurigheydt in 't hert:
Men kan 't by Sierach lesen,
Dat sy den Man veel smert
Aen doet, waer door sijn krachten
Schier versmachten.
Met haer Addersche Tonge
Sy diepe wonden slaet,
Soo dat Lever en Longe
In sijn Lichaem vergaet,
Sy doet hem in Doods-salen
Schier neerdalen.
Dies heeft hy groot verlangen
Om ontslagen te zijn
Van dees Adder en Slange,
Die met haer boos fenijn
Hem doet leven in pijnen,
Iae verdwijnen.
Maer als hy komt te sterven
Is 't Hert en Ziel verheught,
Voor lijden sal hy erven
Het Hemelrijck vol vreught:
Voor een quaet Wijf de Kroone
Tot een loone.
Let op 't endt.