Stemme: Als 't begint. ADieu schoon Europa, nu wil ik reise dra Na 't Lant van Asia, Om te besien: Ick hebt soo langh gedacht, mijn vrolijck hert dat lacht, Om dat het vast verwacht, Batavia,
Om te gaen soecken den Indiaen, Sijn heete waren, Ick moet verklaren, Staen my wel aen. Haer Specerije eel, En oock haer zijde geel Doen mijn verblijden seer, Aen elcken kant Waer vindtmen schoonder lant Als 't Persiaensche strandt, Of in China beplant, het is een vreught Om te aenschouwen, Hare landsdouwen Voor onse Ieught. Daer den Musschaten wast, Den swarten Nagelbast, Peper met menigh last, Lack en Yvoor, Den edelen Robijn, Ia Diamanten fijn, Den steen van Christalijn, Also ick hoor, Die hoop ik nog selver t' aenschouwen dra Geen lant ter werelt, So schoon beperelt Als India: Of het geluck soo quam Dat ick de Reys aen nam, Naer dat Goudt-rijcke Landt, Het was soo wel, Ick sal niet fijn gerust, Voor dat ick sie mijn lust Aen de vermaerde Kust, Van Kormandel, Banda, Sumatra ende Zylon, Oock in Ternaten, brave Soldaten, Zijn in Ambon. Uyt Oost Eolus raest, En Tritons Hooren blaest, Ick seght u voor het laest, Ick neem mijn gangh; Adieu mijn waerde vrouw, Blijft mijn altijdt getrouw, Als een man wesen sou, Sijn leven lang, Ick sal niet vergeten het Hollandsche dal Vader en Moeder, suster en broeder, En Vrienden al. Of het geluck was mijn Dat ick op reys mocht zijn, Met 't Schip Amilia fijn, Al uyt Zeelant Met goet weer voor de windt,
En couragieus gesint, Ons Schipper oock bemint, En de Koopman: Maer als wy komen aldaer te stee, Drincken uyt minne, Met een swartinne De Wijn brulee.
Cookies on Poetry Cove