Stemme: Het Nachtegaeltje kleyne, &c ’t Gesicht. STaet op mijn schoon Vriendinne, Den Regen is gedaen, Den Winter is ten endt,
De Somer gaet beginne, De bloemen en de blaen, Siet hoe sy pertinent Staen door de soete Lent, Dies laet u Ooge-leden Dees aengename tijdt Aenschouwen, en besteden Tot u Zielen-profijt. ’t Gehoor. Hoort hoe de Vog’len singen Met aengename stof, Elck een die is verheught, Haer stem sy hoogh op-dringen Tot haren Scheppers Lof, En maken groote vreught; Wilt hooren met geneught Mijn stem, soet onbeladen, Soo sal ick uwen mondt Met vrolijckheyt verzaden In also korten stondt. De Reuck. De Vruchten lieff’lijck ruycken, Den Wijnstock soet van geur, Den Appel-boom die bloeyt: Wilt die al t’saem gebruycken, Want sy zijn in haer fleur, En voor u al gegroeyt: Maer u herte besnoeyt, Dat het geen vuyligheden Voor mijn Altaer en draeght; Maer offert my u Leden, Sulck Reuck-werck my behaeght. De Smaeck. Wilt mijne goetheyt smaken, En laet geen bitt’re Gal Van ongerechtigheyt In uwen mont geraken; Maer wilt die heel en al Uyt-braecken, en bereydt U tot mijner maeltijdt, Wilt u aen Tafel setten,
En proeven met vermaeck Mijn Hemelsche Banketten, Sy zijn seer soet van Smaeck. ’t Gevoel. Ghy sult daer door Gevoelen Mijn gunst en Liefde groot, Die ick Lief tot u Trouw Droegh, wilt in mijn Liefd’ woelen, ‘k Sal u in geenen noot Laten; maer helpen gouw: En wilt niet wesen flouw, In dees Mey-tijdt te plucken Veel Kruyden nae mijn lust, Om op u Ziel te drucken, Soo voelt ghy vreught en rust. Let op ’t Endt.
Cookies on Poetry Cove