Stemme: Van Pekel-haringh. H. ICk ongeluckigh Vryer Hoe ben ick in de ly? Ick kan geen Vrijster winnen Hoe dapper dat ick vry, Sy achten ’t maer voor grillen, ’t En klemt niet wat ick doe, Sal dit noch langher dueren, Ick wordt mijn leven moe. P. Ionkman waer toe dit klagen, Ey! laet u grillen staen, ‘k En sagh van al mijn daghen Noyt sulcken vreemden Haen: Ghy reutelt en ghy rammelt Als of ghy hadd’een gons, Ghy bongjoert in jou Bocxsen
En leght de schult op ons. Ghy loopt by al de Vrijsters, En maeckt veel waters vuyl: Dan by een Mennist Susje Of by een Kerrick-Uyl: Met suycker-soete woorden Paeyt ghy den gantschen hoop: Het schijnen mooye Boonen, Doch woorden zijn goe koop. Vindt ghy een aerdigh Meysje, Van Lichaem schoon en fris, Ghy doet haer stracks gelooven Dat sy de Liefste is; Ghy steelt haer hert en sinnen, Sy meent sy is de Bruyt, Doch ’t Meysje is bedrogen, De Vryer scheydter uyt. H. ’t Is waer, ick dien de Vrijsters De Soolen uyt haer Schoen, Ick soeck haer te behagen, Wat soud’ ick anders doen? ’t Streckt al tot naerder kennis Tot aengenaem vermaeck; Maer stracks de knoop te sluyten Dat is een sware saeck. Het zijn wel soete Hertjens, Die waerdigh zijn bemindt; Maer ‘k wil soo hart niet loopen, Als of ick waer verblindt: Sy schijnen schier Goddinnen Gekleedt als Iuffers gaen, Groots-hertig, kleyn van Haven Dat staet my qualijck aen. Maer een soet aerdigh Buysje Van middelbaren staet, Die matigh weet te voegen Haer kleedingh en gelaet Niet grootsich in haer wapen, Mocht my sulck een gebeuren, Soo was mijn hert verheught. O Hooft vol Muyse-nesten: Hoe krijght ghy noch een Wijf
Al dese viese vaesen En hebben niet om ’t lijf, Dan schortet aen de kleedingh, En dan aen Gelt en Schat; Dan hier aen, en dan daer aen, Daer hapert altijt wat. ’t Is quaet te passen.
Cookies on Poetry Cove