Skip to content
1671

Nephtunis Zee-wagen

Anoniem

Stemme: Het was een jonger Helt. MYn Lief, mijn tweede Ziel, Daer ‘t Oogh altijdt op viel, Ha! waerde fleur der Vrouwen, Ick heb u langh gevrijdt, En soeck u noch ter tijdt, Op deught en eer te trouwen. Ick zweer mijn Engel dan:

Werdt ick, Goddin, u man, Ick hoop mijn wel te dragen, En wat mijn waerde Vrouw (Dit zweer ick by mijn Trouw) Behaeght, 't sal mijn behagen. Mijn yver sal dan staegh Kloeckmoedigh alle daegh, Als ik u heb verkregen, Versuymen uur noch tijt, Om sien waer mijn profijt Of winst mocht zijn gelegen. Soo d'Heer die eeuwigh leeft, Mijn Lief gesontheyt geeft, Soo wil ick u wel zweeren Te wesen wat een man Ter werelt wesen kan, En 't Huys houden in eeren. En schoon oft al geviel Dat wy, mijn tweede-ziel, In droefheyt mosten leven, In druck, door tegenspoet, Soo sal mijn trouw gemoedt U nimmermeer begeven. Ick sal, in 't kort geseyt, Al waer u sin op leydt, Of dat ghy sult begeeren, Van als waer ghy naer pooght, U maken Vrouw en Vooght, En mijn als slaef geneeren. Dus bidt ick, neer-geknielt, Eer mijn lichaem ontzielt, Dat ick u mach verwerven, Of anders sal mijn hert Door d'over-groote smert, Van droefheyt moeten sterven.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Nephtunis Zee-wagen · Anoniem · Poetry Cove