Stem: Geswinde Bode van de Min.
ICk Vryden eens een leelijck dier
Om haer mooye geldt:
Maar ach! ick vondt het minne-vier
Soo by my gestelt,
Dat ick dacht, wat is Goudt,
Als men die, die men trout,
Niet Mindt
Maer alleen het geldt, besindt;
Als het Echt-verbondt
Heeft alleen sijn grondt
Op het blinckend geldt,
Dan is d'Echt te slecht gestelt.
Wanneer men moet alleen 't gerijf
Hebben van de beurs,
En niet en durreft met sijn Wijf
Komen op de beurs;
Dan ist eerst dat men wacht,
Dat men werdt belacht.
Neen, neen:
Liefde eyscht geen geldt alleen;
Maer daer by een Maegt,
Die ons meer behaeght
Als den grootsten schat,
Die'er oyt een Vorst besat.
Ick vraegden 't haer, maer dagt met een,
Meysje waarje traegh,
En juyst, (o vreughd!) soo seyse neen
Op de eerste vraegh.
Toen nam ick'er mijn keer,
En ick lieter de eer
Aen haer.
Want ick toen voort, van daer.
'k Wed wel meenigh bloedt
Die, om geldt en goedt,
Is in d'Echt getreen,
Liever hadt soo een blaeuwe scheen.