Stemme: Prins Robberts Mars.
GOden of ick eens kiesen mocht
Een Lief naer mijnen sin:
En ick verliet mijn Koninghs Hof,
En koos een Harderin,
Een Harderin, een slechte Maeght,
Daer al mijn Ziel naer tracht,
En dat mijn eygen vreughde is,
En my in ’t herte smart.
Wat is doch al des Werelts goet,
Die niet en heeft sijn sin?
Het is maer eenen Ebb’ en Vloet;
O soete Harderin!
Dat heden heel verheven is,
En morgen leyd ter neer:
Gelijck een Zee vol Baren is,
En stilt met schoone weer.
Want die hem op het Goedt verlaet,
Die stelt een losse sin,
En soeckt noch maer een hooger staet:
Maer mist sijn Harderin;
Want ’t Goedt dat hier ter Werelt is,
En u daer op verlaet,
Die mist dickmael sijn Harderin,
En houdt een losse maet.
Ick verlaet dan mijn Koninghs Hof,
En nemen mijnen sin;
En gaen met haer door Slick en Stof,
De groene Velden in:
Ick die het Goedt der Werelt haet,
En kies een Harderin:
Wat batet dat ick swijghen sal?
Ick hebbe nu mijn sin.
Ick heb hier in mijn Koninghs Hof
Iuffrouwen alsoo veel:
Maer niemant die mijn Koninghs lof
Kan brengen in ’t geheel,
Als dese soete Harderin,
Die hare Schaepjes drijft,
Op haer so set ick dan mijn sin
Dat sy mijn Vrouwtje blijft.