Stemme: Victory, hey Victory. IN ’t Iaer van Iubilati, Sprockel den vijfden dagh, En dat met accordati, Geschieden eenen slagh, Dat Breautee // ten Bergh op ree ’t Gaf elck wonder die ’t sagh. Als sy ter plaetse quamen Daer den Slagh sou geschien, Niemandt sy daer vernamen Dan Borgers en Huys Lien, Die te voet en paert waren vergaert, Om den Slagh te aensien. Doen sagh men hem niet mijden Kloeckmoedigh met’er vlijt, Tot voor den Bosch te rijden,
’t Was Grobbendonck een spijt, Die heeft valjant // sijn volck gesant, Hy vreesde voor verwijt. Die van Grobbendoncks bende Die vraeghden seer vileyn, Uyt wiens last en tot wat ende Komt dees u Capiteyn, Van Geertruydenberg // was haren terg Komt desen Heldt certeyn. Grobbendonck sant een Bode, Aen Monsieur Breautee, Dat hy wat toeven soude, Sy maeckten haer vast ree: Noch sant hy snoot // Kaes ende Broot, Die schande was te groot. Ons en lust niet te eten Van drooge Kaes en Broot: Wy wachten op Leckerbeetjen, Hier is geen hongers-noot: Doen quamen sy voort, ons volk aenboort Meer als ’t Contract besloot. Breautee die doen daer vraeghde Al op dat selve pas, Aldaer sijn hert nae jaeghde, Wie Leckerbeetje was, Die heeft hy onsoet // voor eerst gegroet Dat hy neer viel in’ Gras. Lustigh sy schermutseerden Kloeckmoedigh met geweldt, Maer ’t geen hun ’t meeste deerden De Franschen ruymden ’t Veldt, ’t Welck Breautee // maeckte t’ onvree En sijn slagh-oort ontstelt Sijn derde Paerdt beschreden, Heeft hy in desen slagh, En heeft soo vroom gestreden, Als men ter Werelt sagh: Niemandt valjant // soo kloeck ter hant, Sonder eenigh geklagh. Op zijn vierde Paert geklomme Wierdt hem seer haest belet, Doen wierde hy rontomme
Van sijn Vyant beset, Noch heeft hy vroet // oock wel gemoet, Man ende Paerdt verplet. ’t Was wel voor hem ter degen Een dangereuse tocht, Den Vyandt quam hem tegen Die sijnen hasaert socht, Die hem seer saen // kregen gevaen, Tot voor den Bosch gebrocht. Dit was sijn leste ende, Door Grobbendonck verstoort, Ian van Mel met sijn bende Hebben hem daer vermoort, Dat gingh te slecht al tegen recht Van ’t gemaeckte Accoort. Breautees Cavalieren Sijn meest gebleven doodt, Van Leckerbeetjes Banieren Quamender oock in noot, Een deel de rest // en veel gequest Waren van ’t Fransche Loodt. Prince, Godt weest gedachtigh, En straft sijn doodt met vlijdt: Doen men Grobbendonck machtigh Dreef uyt den Bosch met spijt, Door Nassous Helt // sijn lof vermelt, Tot Grobbendoncks verwijt.
Cookies on Poetry Cove