II. Tegenzang.
De Ryxgeweldenaar heeft uit,
In rook met zyn gezag verdwenen,
Gelyk een Simeï gestuit,
Die David vloekte en wierp met steenen.
Zoo tuimelde Absolon weleer
Uit's Vaders troon van hem bezeten,
Nalatende eene onfeilbre leer
Dat God geen onrecht kan vergeten:
Een spiegel, om niet meer den staf
Een' wettelyken Heer t'ontwringen.
Daar leid hy nu in 't donker graf.
Wat baaten hem die groote dingen?
Die ras verslensten eerekrans?
Hoe is zyn Monarchy verstooven,
En met zyn sterven al zyn glans
En staat en heerlykheid aan 't dooven?
Men offre dank aan onzen God,
Den wisselaar van 's Werelds lot.