Hertrant.
Dat zyn gezag den stempel slaat,
Of mag, met magt en willekeuren,
De grend'len klinken aan de deuren,
Daar Jesus zig bepalen laat,
Is regt en billyk: dat hy straft,
Of muilband na vereisch der dingen,
Al wien hy, om op maat te zingen,
Goed voêr en warme stal verschaft,
Is meer dan reden: maar wanneer,
Wanneer dog is zoo stomp geworden
Gods geest, die ooit zoo snedig porde,
Dat Jesus dus der wereld Heer,
Tot Stedehouder in zyn huis
Gezet heeft? 't zyn verscheide zaken,
Die geen getroffen mengsel maken,
't Kruis dragen, of het zwaard, om 't kruis
Te wetten: en ook Konstantyn,
(Myn onkund' wikkelt tusschen beiden)
Wat is hy een geslagen Heiden,
Of Christen-veinzer, hoe zal 't zyn?
Die Leids-en Lytsman van't geloof,
D' Heer Jesus, heeft zyn Zegestanderd
In zwaard, noch scherpe speer, verandert,
Nog geeft zyne eer geen Vorst ten roof;
Hy wil hem tot zyn waarheid nooden,
Dien 't zyn komt, maar, dat Gods is, Gode.