Op den zelven.
Zoo gaat dan 't regt zyn gang, en wert de tugt herstelt,
Mits d'eene Beul verdient den andren Beul zyn gelt,
Een onbesproke winst mogt die den staat herstellen,
Wel sterk en heilig man, wat zoud gy schyven tellen!
Wat stont'er menig pal, en gy van slagen moe!
God spant zyn vierschaar dan, zyn oordeel is de roe,
Die zulke beulen prangt, met beulen, die 't gewisse
Doorteisteren met anxt en nare beeltenissen,
Van oproer, moort en wraak, den omgekeerden Haag
Die hal van menschevlees staat ledig, nu de maag
Der lydende Gemeent' walgt van hunn' moort banketten,
De lust op 't Leids geregt die moet u 't hart verpletten.
Vervloekte Hagenaars! op 't Zilversmits vertoog
Doet hier den Hemel regt in aller menschen oog.