Skip to content
1710

Nederduitse en Latynse keurdigten

Anoniem

II. Zang.

God, op wiens wenk de dingen gaan, Houd hier beneên al andre wegen, Dan 's menschen oordeel weet te raên. Wat ons een vloek schynt, is een zegcn. Elende, rampen, ballingschap,

En al wat ons de ziel kan treffen, Gebruikt hy dikwils tot een' trap Om menschen hoog in top te heffen. Zoo zag men Joseph aan den Nyl Uit zyn gevangenisse en boeien Ontslagen, naar der Vorsten styl In glory en vermogen bloeien. Zoo zienwe Karels grooten Zoon In eenen gloet van diamanten Eerlang te Londen op den troon, En toegejuicht van alle kanten, Gelijk een Zonne, die om hoog Naar 't onweêr neêrstaalt op ons oog.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Nederduitse en Latynse keurdigten · Anoniem · Poetry Cove