Stemme: Als ’t begint. DAt meysjen had een Boots man lief, En sy en wou van hem niet scheiden, Al hadder dat nachje een Iaertje geduert En sy soudt wel overbeyden, overbeyden. De moeder tegen de dochter sprack, En ghy sult bedrogen wesen: Ik sieder aen uw’ bruyn oogkens so wel En gy draegt een kint met vrese, kint, Etc. Dat kint dat ick met vresen draegh Dat is een soo hupschen Boots-geselle, Ick hoop onse rijcken Heere Godt, En hy sal ’t noch wel vergelden, wel, Etc. Dat meysken deur den Boogaert ginck Al met haer gout gekruyfde hayre; Een vingerlingh root, die hy haer boot En by een fontyn was klare, ja, Etc. Die vingerling was ’t root, ’t Fonteyntje was klaar, Dat heeft dat meysken wel bevonden, Met een sprak daer de vrome Lantsknegt En mijn Ros staet ongebonden, Etc. Mijn Ros die ongebonden staet Daer sal ick selver noch op rijden: Hy seyde, Vrou maget bint op u hayr Al met een strengh van syde, strengh, Etc. En isset al van den sijde niet Soo isset van den rooden Goude, Om ’t Iaer als ick goe maget was, En doe deed’ ick dat my roude, dat, Etc. Eens Iaers als ick goe maget was Doen was ick alsoo hoogh van moede, Nu ben ick met een kleyn kint beswaert, En nu ben ik laegh van moede, laeg, Etc.
Hy sette de ladder aen dat huys Om dat mooye meysken te beklimmen: Doe weende al datter inne was, En sy hoorde den Nachtegael singen, Etc. De Nachtegael song, den hoorn die blies Van den avont tot den lichten morgen, Ia wieder in syn Liefs armen leydt, Waerom soo wil hy sorgen, wil hy sorgen, Ia wieder in syn Liefs armen leydt Waerom soo wil hy dan noch treuren, daer gater so menigen vrome lantsknegt En ’t en mach hem niet gebeuren, niet, Etc.
Cookies on Poetry Cove