Stemme: O Heyligh! zalig Betlehem. HEeft reden plaets by u? O Godlijck zaet!
Die op de wacht in Iovis heyr-baen gaet Zoo staet wat op, en maeckt de paden veyligh, Ter Helden woonst, voor onser Helden heyligh. Vraeght niet, wie ist, ist Iovis oogenblick, ’t Is Mavors vuyr, der Vlaemsche leeuwen schrick: Die fieren Haen, die met sijn stemme dondert, Dat Nerus van sijn krayen was verwondert: Die Zee-Haen daer de Heeren van ’t bewint (Van de oppersorgh! voor ’t weerloos Scheeps gesind, Ter noot vereischt) den roover mee betrapten, En soo met hem van seegh tot seege stapten. Die Zee-held ist, en eyschtghe meer bescheydt? Die seven mael voor ‘s handts heeft neer geleydt Den fieren moedt sijns vyandt, en dat meer is Diens yeder seeg besegelt t’ sijner eer is. Met Schepen winst, voor ’t vrye Nederlant: De Kiel en Schip tot lodt der Zee-vaert mant, Het is de Ziel van dese, die ten lesten Zijn leven voor sijn eere gaf ten besten. Daer hy alleen, benepen tusschen twee Meer met sijn moedt, dan met sijn krachten dee, Zijn herte maeckt sijn meerder-vyandt slapper, Dit moedight hem te vyand even dapper. Het blixem-vier dat oyt in Lemnos gloet Van Steropes en Brontes was geboet,
Dat Mulciber besloot tot ‘sHemels wonder, Heeft hy gespilt gelijck Iupijn den donder: Tot dat Eool met Nereus en Vulkaen Haer alle deen besonder wegen gaen. Het blixem-vier dat Lemnos had gevonden Vast voor en na veel zielig bloed verslonden, Des docht Vulkaen te proeven op sen vlam, Of oock dit vyer uyt Iovis koker quam. Dus komt hy eerst in een der roovers ploffen, En heeft van daer den fieren Haen getroffen, Hier vindt hy proef, de grootsche ziele vlood. En ’t Lichaem storf een braver Helden doodt, Maer niemandt kreukt, schoon dat de braefste vielen; Het yser snort’, als hagel! door de kielen. Tot Nereus op (van uyt de diepten) keeck, En siende dat Borgonjens moedt besweeck, Soo spalckte hy op sijn groene wijde kaecken, En kapten tot dat Kiel en Masten kraeckken Den eenen, die hy slockte in sijn bast Met komt Eool (en set diens maet in last Die nu alleen sich alle hoop ontseyden, Den dans t’ontgaen) en aemt daer tussen beyden; Deur gaet hy strack, en laet zeeghbaer heldt Met eeuwigh eer van Nereus Oorloghs veldt
Ten Hemel op te klimmen, om de helden Aen Iovis disch sijn groot bedrijf te melden. Dees is die komt, derhalven haest u voort En brenght sijn ziel ter plaetsen daerse hoort. Maer ghy die op sijn wit begint te doelen, Doet ons van uw dat wy van hem gevoelen, Ghy sult niet min als hy van stap tot stap Met uwen Naem betreen dien eeren trap Ghy sult niet min op Famaes zetel klav’ren En met uw roem ’t Metalen huys doen dav’ren. Al schift u ziel, wat eyschtge meerder lof? Dan dat ge laet u doen ter dicht’ren stof, Uw lijf het graf, om soo goeden saecke, Uw ziele met de Engelen haer vermaken.
Cookies on Poetry Cove