Stem: O Schoonste Personagie, &c. ADieu, mijn schoon Godinne Alida Lief nu moet ik van u scheyden, Ick draegh in ’t hert u minne: Doch wensch mijn ziel dat de Goon geleyden In liefden soet, Op dat mijn bloet Mijn tack u liefd’ mach dragen: Soo sal ick groeyen, In lieve lusjes bloeyen, Met behagen. Vaert wel mijn uytgelesen, Vaert wel, ik ga na d’ Indiaensche kusten ‘k Mach by u niet wesen, Maer moet mijn geest en Ionckheyt wat verlusten In ’t Mooren landt: Waer Phebi brandt Der wateren doet droogen, Daer ick met vreughden, En jongh bejaerde deughden Meen te hoogen. Maer, ach! my dunckt te sterven Als ik gedenk, hoe lang’ ik u mijn waerde Mijn schoon’ sal moeten derven, Soo is voor my in’t minst geen vreugt op aerde, Maer als ick dan Eens denck weer an, Hoe ick mijn moet genoegen, Dan springht mijn zieltje En ’t kleyn gevleugelt Fieltje Sal ’t wel voegen. Dus Thetus toont u vloeden, En gy Eool blaest oost en noorde winden Neptunus doet my spoeden, Want my geen schaeuw nog lommer van de Linden
In ’t Haegsche Dal Beschijnen sal, Maer Wimpelen en Vanen Sullen wy weyen Voor de Maransche Reyen, d’ Indianen. Dus duysent goede nachten Wensch ik nog eens mijn soet en wel-beminde, Ey hertjen wilt doch wagten Tot dat ick dese staet mach vinde, Soo sullen wy Met lusjes bly Malkanders montje drucken: Vaer wel mijn leven, Den Hemel wil u geven Alle lucken.
Cookies on Poetry Cove