Stemme: O Kers-nacht, GEzegend mijn zege-zangen Die hebben hartelijck verlangen Om u doorluchtigh Helden-stuck Met mijn veder af te malen, Gemoedighde Soldaet van Galen, Heel Neerlant vist in u geluck. De Faem sal op haer snelle wagen Uw roem de werelt om doen dragen, By Ros, en Poolipheem, en moor, Daer sal men met verwonderingen, Uw lof met gouden vaersen singen, Hoe schatert dit Europa door. Soo heeft de tijdt, de tijdt verandert, Nu onsen Leeuw der Britten standert, In sijn gevreesde klaeuwen voer, Tot op den zege-trap van Romen Is uw, en ons geluck gekomen,
Zoo stierd’ uw vuyst het oorloghs roer. Livornoos vest en steyle daken, En Slot, en Borght en Toorens kraken, Daer ’t over hoogh geberghte kriel, Van opgeklommen burger scharen, Noyt in een eeuw van hondert jaren Haer oogh op sulck een zee-slagh viel. De water-kandt, en pekel-stroomen Vertoont de Tyber van oud Roomen, Wel eer met vaertuyg overvloert: Doe Mars sijne schensiecke handen De Stadt tot asch en puyn deed branden, Zoo had de lust het volck vervoert. Men sagh de slappe zeylen swellen, De Kielen tot elkander hellen. Zoo raeckt men schut en handt gemeen, Den afgront schrickt van ‘tsolfer-braken, En mast, en stengh en spiegels kraken, Al eer men ’t waent, soo springter een Van Britlants uyt-gelesen kielen De vlam vermenght de lucht met zielen, En al de stroom met Lijcken deckt, Het vinnigh scherp doorboort de boorden, En dat de Leeuwe-klaeuw niet moorden Is dat zee-vluchtigh t’zee vertreckt. Zoo quam de Batavier aen-slepen Met overwinningh van drie schepen, Noch drie in d’andre eeuw gestiert, Dat soo uw lof, u roem, uw zegen, Daer Britter eer steets overwegen, Dat gun u die den Krijghs-toom stiert. Dat soo uw Godt u bracht bekragtigh En maeck uw hier een gaef deelachtigh, Dat soo een krans van groen lauwrier Tot sege-pronck der Vaderlanden, U haren heul, den Brit tot schanden, Dat wenscht u dese Batavier.
Cookies on Poetry Cove