Skip to content
1696

Matroosen vreught

Anoniem

Stemme: Silvestertje en Coridon. WAnneer den grijsen winter-godt Sijn dwing-landy ten ende Was, scheen mijn dart’le lust versot Om zeewaert in te wenden, hoo soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo. Van ‘t volckrijck Amsterdam, Door-kliefde wy de Baren Tot dat ons Scheepje quam In ’t Vlie, daer ’t uyt sou varen, hoo soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo. Een swoele weste-wint, die deed ons ancker winden En ’t Seyl gaen, matroosje ontbint Het marsse, en groot zeyl, en blinde, ho soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo. Naeuw kregen wy diepte van zee, En ruymte van peeckel plassen, Of ’t wintje schoot om, Ree, Ree,

Hael voor u Boelijns en Brassen, hoo soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo. Neptunes gunst en stroom, Die deed ons Vaertuyg landen Behouwen reys, men koom Tot voor de deensche stranden, hoo soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo. Seyl in, ‘t za opwaers uyt, En laet u Anckers vallen, Wy hebben terstont verduyt Dicht onder de deensche wallen, hoo soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo. De Boots-luy maeckten goet cier, Den Kapiteyn wy kenden, En vraeghden om vry quartier, Soo liep dat reysjen ten enden, hoo soo, Hoo, soo, soo, soo, soo, soo, soo,

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Matroosen vreught · Anoniem · Poetry Cove