Voys: Aimable Vaincourt. HOe speeld my de min, Van myn herderin, Myn flora myn waerde mijn vreugde op aerde, Gestaeg in den zin, Door 't groot vermogen Der flonkerende Oogen Van myn engelin, Haer blosende mond Haer poesele leden, Haer volmaekte zeden houd mijn Ziel gewond; Ag! ag! wanneer geniet ik eens de eer Om u te genaken, Mijn doel en myn baken; Ag wist gt teer; O schoone maegd, Hoe uw Cloris syn hert en getrouwe min opdraegd.
Ag Flora! kom, kom, Kom mijn Sonneblom, Kom keert u verheven, Na 't licht uwes leven, Uw Cloris eens om; Ag laet myn stralen, Op uw Schoonheyd dalen, Als uw bruydegom; Ik zal door myn ligt, De nevele verdwynen, Der min, en beschynen, Uw volmaekt gezigt, Geen God jupyn Herschept in wat schyn, Om schoonheid te winnen, Of Cloris in 't minnen, Sal dienstiger zyn, En daer in niet, Aflaten voor Flora haer weder liefde bied
Is 't mogelik goon! Kan my Venus schoon, Doen minneloos leven, Wat vreugde kan 't geven? Sal sy haer adoon, Dan nimmer kussen? Of is Venus Zoon, Dat mikkende kind? Om schoonheid te wonden Syn hant nu gebonden, Kragteloos en blind? waerom of 't wigt, Nu weigert syn pligt, Aen Flora te tonen? Of spild hy op schoone, Ongaern syn schigt, Uit vrees van aen so een wilt schut selver te gast sal moeten gaen.
Ik buyg my voor haer, Goddelyk altaer, Om haer door mijn smeken In min te ontsteken Ik sal openbaer Myn uitverkoren, Myn lyden doen horen door gezang en snaer, Zal 't marmer beeld, Pygmalions strelen, met kwelen en spelen Tots' 'er gaven deeld, Ik sal op myn fluyt met treurig geluid, In Lied'ren en Psalmen Myn lyden uitgalmen, Op datse daer uit myn druk en smert verstaende, Minsamer en medogende werd.
Cookies on Poetry Cove