Een nieuw Lied of Zamenspraak tusschen drie Jordaansche meisjes, Saartje, Mietje en Naatje. Stem: Myn lieve Saartje die altyd.
1. Wel Saartje wat hoort men niet al Het zyn steeds raare dagen, De Meisjes die zyn byna mal, In Modes kleeren draagen, Zy zyn jandome dol, De kop loopt haar op hol, En houden graag van steeken, Van uit en in, dat's na haar zin, Gelyk het is gebleeken, Dat 's net de jonkmans zin. 2. Mietje met haar korte Lyf, Die ging haar eens vermaaken, Met jan de Knecht, die voor geryf, Het zo ver wist te maaken, Dat Mietje raakte zwaar, En Jan de Knecht was Vaar,
Ik zal u nog meer verhaalen, Hoe dat het gaat, thans langs de straat Ik zal 'er niet om draalen, Van al die Modes praat. 3. Drie meisjes van de eerste trant, Die moesten alle kraamen, Zy hadden elk na de trant, Een Jonkman na betaamen, Zy overlyden daar, En maakten zamen klaar, Hoe zy zig zouden kleeden, Gepofdast met een hooge buik, Of dun en smal van Leden, Of met een Brutus Pruik. 4. Zy maakte toen een goed ackoord, om aan haar Lief te vraagen, Een heel kort jakje zo 't behoord, Had elk wel zin te draagen, Een knoopje op de rug Dat staat zeer net en vlug, Geruyt met lange mouwen, Of als Huzaar, dat staat heel raar, De Borst met duizend Vouwen, En dan zo zyn wy klaar. 5. Het hair gekoblentst na de zwier, En netjes opgestreeken, De schoentjes dun gelyk papier, Zeer lang en spis van steeken, Een Rokje aan het gat, Van agteren dun en Plat, Van vooren met een buikje,
Het hoofd verciert en opgeschikt, Van agteren als een Pruikje, Daar by gelint, gestrikt. 6. Zy waaren alle in haar schik, Met deeze nieuwe kleeren, Annaatje zeit myn buik word dik, Wat zou daar aan mankeeren, Dat komt van Jan de knegt Die heeft uw wel beregt, Zyt Mietje met haar sproeten Laat uw gevulde buyk maar thuis, Piet zal het wel verzoeten, Het is met uw niet pluis.
Cookies on Poetry Cove