Op een aangenaame vois. L Estmaal quam Cupido myn opwekken, Daar ik zeer zoet lag in myn rust: Phebus die quam myn opwekken,
Want ik was heel ontlust, Dat ik myn moest ontdekken, Door brand van Minne-lust. Ik voelde myn hertje heel ontsteken, Dat ik moest uit myn bed opstaan: Het was om myn Lief te spreeken, Og hoort myn klagten aan; Liefste wilt u hooft uitsteeken, En ziet u Minnaar staan. Stilletjes gaat Vrouw Venus Ionker Myn dunkt ik hoor daar myn Mompeer, Ik wensje gerust myn Ionker: Stilt u gelamenteer, Gaat na u huis het is donker, Want ziet het wort onweer. Liefste hoe kan ik na huis toe treden, Ik zweer u zoo waarlyk als ik leef: Dat ik hier staa beneden, Gelyk een Ried en beeft: Liefste verhoort myn beden, Dat ik je een zoentje geef. Ionkman ik houder myn contenantie, Gaat na u huis ik zeg u dat, Maakt 'er dog geene samblantie: Te kussen van dit of dat, Want ik heb nooit geen alliantie, Met u perzoon gehad. Liefste wat is 'er aangelegen, Dat ik hier voor u deurtje staan: Want ik zie hagel nog regen, Storem of onweer aan, Laat ik jou maar bewegen, En in jou gratie staan. Ha daar Ionkman doorleest dat briefje, Dat ik daar voor u leg op straat, Seg eensjes myn zoete Liefje: Al wat 'er geschreven staat,
Hoe komt het zoo myn diefje, Dat je myn zoo verlaat. Adieu myn Liefste lief verheven, Adieu myn overschoon Godin; Dat Briefje datje myn hebt geschreven, Daar staat myn vonnis in, Kom dood beneemt myn 't leven, Adieu dan schoon Godin.
Cookies on Poetry Cove