HIer rust die nimmer ruste, en meerder hiel van Gout
En Zilver als van Tin. Hy sturf, niet out, te out
Voor menig Weeuw en Wees; schoon 't lichaam hier vergaat,
Zijn naam zal stinken, al zò lang de Werelt staat.
P. Dubbels.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Het tweede deel van de koddige olipodrigo · Anoniem · Poetry Cove