Op de vvijse: Aenhoort ghy maechden reene.
WIlt tot ons neder dalen
O Schepper Heylich Gheest,
Besoeckt met uwe stralen
Onse herten foreest:
Vervult in dese feest
De sielen van v knapen
Met gracy aldermeest,
Die ghy selfs hebt gheschapen.
Ghy wort ghenoemt ghepresen
Den Trooster inden noot,
Godts gaue uytghelesen,
Sonder v zijn wy bloot:
Ghy zijt teghen de doot
De levende fonteyne,
Een vier, een liefde groot,
Des gheests een salve reyne.
In gauen seuen voudich
Sijt ghy der deuchden vloet,
En den vingher behoudich
Van Godts rechter-hant goet,
En van den Vader soet
Belofte sonder salen,
Die onse tonghen doet
Spreken, en ciert met talen.
V licht wilt toch ontsteken
In onse sinnen vijf,
V liefde laet door-breken
Ons herten hart en stijf:
Wilt oock door v bedrijf
Verstercken en vast maken
Ons lichamen catijf
In Goddelicke saken.
Den vijant wilt verdrijven
Van ons breet ende wijt,
Den peys wilt doen beklijven
Met Godt, tot s’vijands spijt,
Op dat wy wel bevrijt
Door v met aller vromen
Nu en tot aller tijt
Alle quaden ontkomen.
Maeckt dat wy door v binnen
Den Vader in sijn rijck,
Den Sone Godts beminnen
Eeuwelijck hem ghelijck:
V oock sonder beswijck
Moghen dancken en louen,
In v soet hemel-rijck,
In glorie daer bouen.
Lof zy v Vader Heere,
Schepper des werelts ront,
En Christo min noch meere,
Verresen heel ghesont,
Vander doot, niet ghewont:
V heylich Gheest, van heden
Sy glorie gheiont,
Tot inder eeuwicheden.
AMEN.