Op de vvijse: Fortune helas pourquoy.
LAet ons met lof en sanghen Verblijden onsen gheest, Ende inwendich aenhanghen Godts lieue Moeder eest: Sy is der maechden keest, End’ in al ons misval Naest Godt helpt syns meest In dit traenvloedich dal. Sy is, etc.
Deur het Serpent vol listen, Met sijnen boosen raet, Ons’ Ouders, die eerst misten, Wrochten derf-sonde quaet: Maer deur het hemels saet Van dese Moeder fijn, Den hemel open staet, Vry van t’Serpents fenijn. Maer, etc. Tot Abraham verduldich Wiert gheseyt, niet en sucht, V saet wert menichfuldich Als sterren inde lucht: Dit gheschiet deur de vrucht Deser Maeght wijs ghesint, Want t’gheloof onbeducht Maeckt elck Abrahams kint. Dit, etc. Abigail met reden Deur een minsaem present Stelde David te vreden, Haer huys bleef ongheschent: Soo dese Maghet ient Deur haren Sone soet Heeft Godts thoorn afghewent, Hy is ons vader goet. Soo dese, etc. Deur Esthers seer goet spreken Wert s’Conincx will’ ontseert, Heur volck is troost ghebleken Aman die wert onteert: Soo zijn wy nu vermeert Deur Maria vernaemt, Godt is tot ons ghekeert,
Den vijant blijft beschaemt. Soo zijn, etc. Oock Iudith by ghelijcken Sloech ‘thooft des Heydens Vost, Sijn heyr dat moeste wijcken, Bethuly wert verlost: Maer deur dees Maghets bost Is vromer feyt ghewrocht, T’heeft Sathan t’hooft ghekost, De doodt is t’onder brocht. Maer, etc. Sy is t’Vlies Gedeonis, Diet gheestelijck aenschaut, Den Tempel Salomonis, Verciert met louter gout: Want Godt heeftse bedaut Met gratien voorwaer, En sijn woonste ghebaut In haer lichaem eerbaer. Want Godt, etc. Soo den Enghel ghesonden Godts wil’ heur heeft ghewaecht Sy seyd’ in korte stonden, Al was sy dies versaecht, Siet hier s’Heeren dienstmaecht, My gheschie naer v woort: D’antwoord’ heeft Godt behaecht, Sy ontfinck rechte voort. Siet, etc. Als een Eenhoorne reene Gheiaecht deur liefde groot, Soo wert Godts Soon alleene Ghevanghen inden schoot Van dese Maeght minoot,
Soo voortijts was voorseyt: Wy haddens alle noot, Tot onser salicheyt. Van dese, etc. Ghelijck de doorn’ int wilde Die Moyses sach int vier, Den brant hem niet en schilde, Maer bleef groen ende fier: Soo bleef die maeght alhier, En wert moeder bedacht, Deur Goddelick bestier, Buyten naturen kracht. Soo bleef, etc. Peyst hoe haer hert vermeyde, Als sy t’kindeken sach, Als sy’t in doecxkens leyde, Alst heur gaf eenen lach: d’Enghels deden ghewach, En d’herderkens by dien Het kint dat al vermach Aenbaden op haer knien. d’Enghels, etc. O suyver Maecht en Vrouwe, O weerde Dauidts ranck, O roos’, o schoon kerssouwe, O hemelschen inganck O hoop’ in ons verlanck, O morghen sterre claer, Neemt in danck onsen sanck, Bidt voor ons allegaer. O hope, etc.
Cookies on Poetry Cove