Op de vvijse: alsoo’t beghint.
CHristus is ons verresen, O menschen zijt verheucht, En wilt nu vrolijck wesen, Inwendich soo ghy meucht: Deur hem zijn wy ghenesen Van sonden en ondeucht. En, etc. Adam den eersten Vader Deur d’onghehoorsaemheyt, Verleyt door den verrader, T’Serpent vol nijdicheyt, Die bracht ons alle-gader In groot’ allendicheyt. Verleyt, etc. Maer Christus onsen Heere Ghehoorsaem tot der doot, Heeft sijne leden teere Beswaert met pijnen groot: Ontfanght dan dese leere, Loopt tot hem inden noot. Heeft, etc. Over de doodt als heden Heeft hy ghetriompheert De helle daer beneden, Oock me ghespolieert: Dus hy tot alle steden Wort gheglorificeert. De, etc. Vroech voor den daghe schoone, Vander doot op ghestaen Is hy, met blijden toone Tot sijn Moeder ghegaen: Hy vandt der maechden kroone Met bitterheydt bevaen. Is hy etc.
Hy sprack wilt niet meer treuren, O moeder my aensiet, V hert dat schijnt te scheuren Deur alle dit verdriet: Het moest met my ghebeuren, Ghelijck het is gheschiet. V hert, etc. Noch heeft hy menichmale De sijne geopenbaert, Als doen sy in een sale Saten by een vergaert Met ghesloten portale Deur vreese seer beswaert. Als, etc. Hy sprack met blijden sede Tot hun op’t selue pas: Ick gheue v mijn vrede: d’Apostelen seer ras Gheloofden daer ter stede, Dat hy verresen was. Ick, etc. Is’t dat wy gheestelijcke Met hem verresen zijn, Soo laet ons al-ghelijcke Soecken, en smaken fijn Godt in sijn hemelrijcke, En niet des werelts schijn. Soo, etc.
Cookies on Poetry Cove