Op de wijse alsoo’t beghint.
HEt werelts goet// onruste doet Des rijcken gheest verheuen, Want sin en moet// met ‘thert’ onvroet Alder-meest daer aen kleuen: der armer Gheest beseuen
En is daer mede niet ghequelt: Dies sijnen gheest eerbaer Altijdts blijd’is voor-waer, Daer dien des Rijcken is ontstelt. Dies, etc. Den Rijcken siet// kan slapen niet, ‘Thooft is vol fantasijen, Hoe hy toch iet// hoe dat gheschiet, Meer soud’ moghen bedijen, Met sorghen t’allen tijen, Sijn hert’ is in benautheyt groot: Der armer gheest seer snel, Met t’sijn’ te vreden wel, Is wel gherust, al is hy bloot. Der, etc. Der armen gheest// te vreden meest Met dat Godt wilt verleenen, Vry niet en vreest// in dit foreest Voor tijdelijck verkleenen: Vrolijcker, naer mijnen meenen, Dan dese rijcken ouer al, Met herten vry ghemeyn Looft hy den Heere reyn Van al sijn gauen breedt en smal. Met, etc. In’t aensichts sweet// wint hy Godt weet, Sijn broot met neersticheden: Deur goet bescheet// draecht hy sijn leet, En is seer wel te vreden, Vrolijck met goede seden, Al is den Rijcken ongherust: Want ghiericheyt is hier Een onuersadich vier, Dat ‘werelts goet al niet en blust. Want, etc.
Prince vermaert// den gheest ontswaert// Der armer hier ghepresen, Meer vreuchts verklaert// dan onghespaert// Des rijcken uyt ghelesen, Sijn herte wilt al wesen By sijnen schadt, d’eyghen profijt: Keert v van sulcken sin, En soeckt het goet ghewin, Dat ’s d’eeuwich leuen en iolijt. By sijnen, etc. Minnelijck accoort.
Cookies on Poetry Cove