Stem: Vader ons in Hemelryk. ONtfermt u Vader over my, Ik ken dat ik een sondaer zy, Ik heb gedwaelt ende gesneeft, Na uwen wille niet geleeft: Ik bid u Vader, my verhoort: O Heer! mijn sonden zijn so groot.
Ik was noch jong en onbedacht, Ik heb u geboden niet geacht, Gelijk ik schuldig ben te doen, Dus wil ik my tot deugden spoen: Ik bid u om genadigheyt, Verleent my uw barmhertigheyt, Na de boosheyt heb ik gehoort, En u, mijn Vader, heel verstoort, Dus wilt my in genaed' ontfaen, En laet my niet verlooren gaen: Maer geeft my toch volstandigheyt, Tot mijner zielen zaligheyt. Gy hebt geleden Heere goet, Aen 't kruys gestort u dierbaer bloet, Om my te verlossen uyt den noot,
Aldaer ik lag in sonden dood! O Heer! door uw genadigheyt, Uw Rijk zy my doch toe-bereyt. Lucas vijve daer staet het bloot; Dat God niet wil des Sondaers dood; Maer datse hun bekeeren fijn, So wil hy haer genadig zijn; Maer gaen sy in haer sonden voort, So blijft gy, Heer, op haer verstoort. Ik roep u aen, O Heer, alleen, U komt de eer, en anders geen; Weest doch, O Heere, niet verstoort; Al zijn mijn sonden zwaer en groot: Laet my doch niet bezijden gaen, Als ik voor u oordeel sal staen.
Gy sult scheyden, O Vader soet, De quade menschen uyt de goe'; Tot de goe' sult gy spreken fijn: Komt gy nu, d'uytverkooren mijn, Ende besit mijns Vaders Rijk, 't welk u bereyd is eeuwelijk. Tot de qua sult gy spreken, Vliet Van my, want ik en ken u niet; Gy en hebt mijn Woord niet geacht, En mijnen wille niet volbracht: Dus vlied van my in korten stond Al in den diepen helschen grond. Aensiet, O Heer! mijn groot ellend; Uw barmhertigheyd over my wend, Na uwen Vaderlijken aerd,
Houd my, O Heer, voor geen bastaert; Aensiet my voor u Kind bequaem, So mag ik zijn een Erfgenaem.
Cookies on Poetry Cove