Stem: Lof-zang Mariae. LAet ons met hel geklang, God singen een gesang, Voor sijnen milden zegen: Die alles watter leeft, Haer spijs en voedsel geeft, Den soeten douw en regen. Want al (om onsent wil) Geeft God, gerust en stil, Al wat wy konnen wenschen: Al wat de rijke zee Voor lekkerny brengt mee, 't Is alles voor de menschen.
Soo haest de jonge vrucht Des Moeders schept de lucht, Is hem sijn voedsel open: Terstont komt Godes hand Hem leyden in een land, Daer alles is te kopen. Ons moeder, d'aerde schoot, Al watse voed en poot, Al watse voed voor vruchten, 't Is alles voor den mensch, Of tot sijn lust en wensch, Tot nut, of tot genuchten. Ja wat de locht doorsnijd, En op sijn wieken rijd, Is voor den mensch ten besten: Self 't ongetoomde vee,
In dal en bergen mee, In bosschen of gewesten. Het koren diend tot spijs, Tot drank gelijkerwijs; De wijn-rank is sijn jeugde: De Os, het Schaep, en 't Zwijn, De Haes, en 't vet Konijn, 't Dient alles tot sijn vreugde. 't Ondankbaer Adams zaet Dit niet eens gade slaet, Maer blijft aen 't aerdsche hangen, En woelt hier alsoo seer, Kent nauwlijks sijnen Heer, Van wien hy 't heeft ontfangen. Maer een herboren Geest, Die God den Heere vreest,
Brengt op de Reuk-altaren Den offer van 't gemoed, En dankt God, die hem voed, En eeuwig sal bewaren.
Cookies on Poetry Cove