Stem: O Kersnacht, &c. WIl yemant offer van gebeden Ter zaligheyt aen God besteden? 't Is nodig dat hy sich bereyd Sich selven wel te leeren kennen, Om die gewoonte te ontwennen Die hem van 't rechte bidden leyd.
Den mensch (gewoon sijn lust te maken In lust van tijdelijke saken) So veer in sijne lusten malt, So dat hy sich vervreemt van reden, En, door die qua gewoonlijkheden, Tot in noodwendigheyt vervalt. Noodwendigheyt en aerdsche lusten Belet de ziel in God te rusten, Dies moet gewoont aen d'eene zy: Wie God met bidden wil verwekken, Die moet het hert de lust ontrekken Van alle lichaems lekkerny. Het vleesch moet vasten en ook waken, 't Gebed dat moet men vleugels maken, Waer mee dat het ten hemel vliegt;
't Is niet genoeg den Heer gebeden, 't Gebed vereyscht bequame leden: Wie niet wel bid sijn ziel bedriegt. Also het vasten is van node, Behaget ook d'Aelmoes aen Gode, Waer door de ziele word bekroont: God seyd (gelijk men vind beschreven) Het minst in mijnen naem gegeven Sal ik niet laten ongeloont. God sal sich over die ontfermen Die mild en gunstig is aen d'armen, En deelt van 't weynig dat hy heeft, Ja salig is sodanig leven, 't Geen weynig is van God gegeven, En nochtans van sijn weynig geeft.
Cookies on Poetry Cove