Op een aangenaame Wys.
1Uw door den trouw mijn hart en hand te geeven,
Schoon voor mijn altoos ’t geluk der zaligheid,
En van u afgaen brengt mijn alles aen ’t leeven,
Ik fier mijn liefde is van ’t ongeluk.
2Weest niet bevreest uw hart de loop te geeven,
Aen dit geval ’t welk ik uw steeds koom bien,
Niets is zo zoet als voor Lieza te leeven,
Niets is zo schoon als ’t geluk van u te zien.
3Om myne driften eerst te bedaeren,
Min ik uw nog zo veel als toen,
Ach mijn Lieza! als de trouwste der Minnaeren
Geef slecht een lonk of maer een zoen.