Voys: Wonderlijck zijn de Wercken, &c. TReurt Amstels ondersaten Dewijl ’t is treurens tijd Begeeft u op de straten, Helt Ruyters dood beschreyt En heft een Klaegh-lied aen Laet u ter herten gaen, ’t Verlies van soo een Helt, Die neder is gevelt. Een die so menigh malen Sijn Vyand zwichte dee, En gingh so zegen-pralen, Met winninge ter Zee, Dat tot diverse mael, Sijn Vyand won door ’t stael So dat hy daer op Zee, Haer machten ruymen dee. Maer in de laedste slagen Kreegh desen Held een schoot Tot Hollands droevig klagen Als zijnd’ in groote nood, Hy viel van boven neer, Tot Neerlands groot herdseer En tot den tienden Dagh, Men hem maer leven sagh. Doen sagmen Neerland treuren, Om sijn ontijdige dood, Elcks herte scheen te scheuren Door hare droefheyd groot, Om dat ons Iosua, Gesneuvelt is te spa, En laed sijn Lof en Eer, Ter Aerden nimmermeer. Op donderdag wy sagen, Het Lichaem van dees Heer Met pragt ter Kerke dragen Met Soljers in ’t geweer, Die gingen vooren aen, Hebben haer plicht begaen, Met ’t slepende geweer, Tot desen Held sijn eer. De Ruyters en Ratelwagten Die kregen mee haer last, En hebben met haer machten Geduerigh opgepast, Dat de passagie wijd, Van haer sou zijn bevrijd, Om dat het Volck koen, Geen hinder soude doen. Trompetters zijn gegangen Van vooren voor het Lijck, Met rou quispels behangen Verciert sonder gelijck De wapens van dees Helt, Blasoenen zijn gestelt, ’t Casqued en ’t Harnas mee Oock sijne Vlagh geree. Twe Standaerds men aenschouwden, En noch een groot Blasoen En Ganceleds gehouwen, Aen eenen stock seer koen, ’t Rapier was in de schee,
’t Gevest om hoge re, De wapen-rock valjand Op eenen stock gepland. Een Paerd met Rou behangen, Met wapens van dees Held Doen sagh men met verlangen Hoe dat daer was gesteld, Een man geharrenast, Had in sijn handen vast, Een stock van groot command Die men daer mede vand Doen quam d’Anspreeckers vooren, Getreden voor het Lijk, Doen volgde na behoren De vrienden algelijk, En doe de grote raet, En Heere van de Staet Yder een in sijn rang, So gingen sy haer gang. Dus heeft men gaen oprechten, Een Tombe inde kerk, En beelde zijn te hegten Verciert met cierlijck werck Tot spijt der Fransen straf, Hem stueren na het graf, En doen in dit geval, ’t Geen hem behoren sal. De overgrote statie, Die sagme daer geschien wanneer dan te dier spacie, Veel Luyden quamen sien, want hy het waerdigh is, Ik segget u gewis, Dat niemant in ’t geval Sijn daden trotsen sal.
Cookies on Poetry Cove