Galant. ‘t Is waer mijn schoone, maer sal den vrome Die altijt schromen, bedrogh en list, Met de quadoenders haer loon ontfangen Zal dan deugt met ondeugt sijn verquist Zal men een trou hert al eve gaen prange, Als den ontrouwe, o neen! Lief gy mist. Flora. Ick moet bekennen, datter goe bennen, Die haer gaen wennen, Tot eer en deugt, maer dat mijn reden geeft om te bedugten Is, men de jonkmans niet gelove meugt Want schoon die vleyen of weene of sugte Sy sijn gelijck de Krockedil die krucht. Galant. Lief wilt mijn lyen, Eens onderscheyen Al van het vleyen, der minnaers vals, Neemt dan tot teken mijn drie-jarig slave Daer ick u getrou ben geweest in als, Hoe dickmael heb ick u schaepjes gaen lave, Aen ‘t water, en de Klaver-wyden mals. Flora. Dit ‘s wel waeragtig, U vleyt eendragtig Die port mijn machtigh tot weder-min, maer denk de vogelaer soetjes gaet fluyte, Tot dat het Vogeltje is het Net in, maer dan gaet hy hem het deurtje toesluyte, Eylaes het Beesje hem bedrogen vint. Galant. Ach laet eens deynsen, U zwaer gepeynse, Ach wilt niet veynsen, maer gunt dat ick,
Mijn mont u korale lipjens mach rake Die eerst mijn zieltje heeft geleyt een strik, Gunt mijn de nectar daer nu van te smake, Op dat mijn hertje weder wat verquickt. Flora. Soekt gy met kussen, U brand te blussen Om soo te sussen u herts gequel, Soo heb ick reden dan om te gelooven Dat gy maer soekt alleen het min-gerel; Neen Galant slaet eerst u ooge na boven, Soekt eerst de deugt, het aer sal volge wel. Galant. Schoon Lief vol deughden, Dat mijn vol vreughden, mijn hert verheughden van eerst af aen, Ik wil u kuysheyt in ‘t minste niet krenke, Ick sweer getrou te zijn u nu voortaen, Aenvaert mijn Trouwtje dat ick u kom schenke, En laat de liefd’ ons herte binden gaen. Flora. Galant gepresen, U deugt moet wesen, Ontfangt by desen oock mijnen Trou, gy zijt mijn herder, en luyster, mijn waerde, En ick sal zijn voortaen u lieve vrou, mits ick u troutje van u nu aenvaerde, Laet wy ons schaepjens same drijve nou. Galant. Heb dank mijn schoone, Ik sal u kroone, En staegh betoonen oprechte min, Laet mijn de necter uws lipjes geniete, mijn vreught, mijn kroos, mijn schoone Herderin; Nu is vergeten al ‘t lijdigh verdriete, Nu ik de vrugt mach plucken na mijn sin. Flora. Galant ‘t is reden Dat wy op heden Weyden in vreden ons kudden saem: Galant. Ia siet mijn lief hoe dat haer gaen voegen U Schaepjens by mijn Ramme bequaem Gelijck wy hebben sy mee haer vernoegen, Het schijnt ons liefde is haer aengenaem.
Cookies on Poetry Cove