Het nieuwe Princesse liedt-boeck

[Lestmael vryden mijn een Karel] Voys: Waerom hietje mijn man, &c. LEstmael vryden mijn een Karel, ’t Geen my wonder wel geviel, ’t Was een Ionkman als een Parel, Hy verheughde mijne Ziel, En hy kon soo minlijk praten, ‘k Had in ’t vryen geen verdriet, Maer nu heeft hy my verlaten, En daerom en treur ick niet. ’t Scheen dat ik hem wel behaegden En hy noemde mijn sijn vreught, Ia een Pronck van alle maeghden: En een voetsel van sijn deught: Also aerdigh kon hy praten, Smeecken ende vleyen siet, Maer nu heeft hy mijn verlaten, En daerom en treur ick niet. Al sijn vleyen seecker dienden,

Om mijn maeghden-blom alleen Maer ick had geen lust mijn Vrienden, ‘k seyde gae veel liever heen, Als sijn vleyen kost niet baten, Want sijn lust is noyt geschiet, Daerom heeft hy my verlaten, En daerom en treur ik niet. Want ik dacht soo goede Scheepen, Komen als’er varen af, ‘k Had geen lust in sulcke knepen, En de reden die hy gaf, ‘k Zey wel hoe wat meught gy praten, Neen ick hou mijn eere siet Sint heeft my mijn Lief verlaten, En daerem en treur ick niet. Maer had hy wat aengehouwen, ‘k Weet niet hoe het had gegaen, ’t Had my moog’lijck niet berouwen, Maer nu is het al gedaen, Als ick hem nu sie op strate, Gaet hy of hy mijn niet en siet, ‘k denck mijn Lief heeft mijn verlaten,