Treurt Capiteynen vry,
Treurt Officieren met my,
Treurt mijn Matroosen alle,
Treurt mijn Soldaten Trou,
Want ick ben gevallen,
Voort ’t Lant en Huys Nassou.
Komt Trouwe Borgery,
Vleght Lauwer Kransen vry,
Om ’t Hooft van sulcke Helden,
Die tot haer laetste uer,
Lijf en Leven stelden,
In Vlamme Brant en Vuer.
Komt Messinesen al,
Klaeght over ’t Ongeval,
Gy Fransen moght wel schroomen,
Godt sal ons weer een Helt,
In sijn plaets doen komen,
Al op Neptuynis Velt.
Die sal ons Helden Doot,
Wreecken tot uwer noot,
Dat ghy sult klagen en Huylen,
Gy sult noch altesaem,
Rebelleren vuyle,
Schricken voor uwen Naem.
Godt die ons Vryheyt gaf,
Sal u noch straf op straf,
Op uwe Schouder laden,
Ons Trouwen Ruyter leyt,
Op het Bet van Paraden,
En rust in eeuwigheyt.