Mey de Moeder van de Bloemen;
Mey die men een vreught moet noemen,
Mey die geeft het geurigh Kruyt,
Mey die gras en Lover Spruyt.
Mey die ’t Aertrijck doet ontdooyen
En de Menschen mee ontplooyen
Van haer kout en grilligh Bloet,
En met soete Minne voet,
Als hier Cloris sijn Leade
Met de groene Mey haer Blade
Hier verciert, siet hoe hy lonckt;
Want de Mey zijn Hert ontfonckt.