De Eerste Vermakelickeyt. Maer krijgt hy het gewenste Woort, Dat verlicht eerst sijn herte voort En drijft hem af het zwaer gewigt Dat de Min had gestigt Maer ey siet: Eens met vliet Hoe hy slacht: Ende dracht En de straet, Hy belaet Met Aersbillen breef, Om de Vrienden altesaem, Bidden haer, Met malkear Dat sy wel: Komen snel Om Publijck, 't Huwelijck, Te sluyten dat gequel So verdwijnen magh bequaem Dus met veel Arrebeyt Verwacht men noch bescheyt Het geen na al dees moeyt en druk Ten lesten noch geluckt. Wel nu de Vrienden zijn by een So reyst 'er weder groot geteen Vermits Bruygoms Beurs weegt te licht, In Bruyts Vrienden gesicht, En waerom, Bruydegom, Ouders strick: Eyschen dick Te veel goet, Dat Bruyt soet Hebben moet tot besprick Soo dat dickmael het gedruys, Rasen sal, Met geschal d'Wijl dit Paer, Met malkaer, Eensjens kust, ende blust, Hun Lusjens soo te gaer En men wil maecken Konfuys Maer Bruygom die antwoort Schrijft na u sin maer voort Want ick mijn bruyt niet laten sal Dus sluyt naer u geval. Op 't lest het huwelijk men sluyt Men roep de bruydegom en bruyt En wenst die Tobbens vol geluk Op dit beslooten stuck, Weest vry bly, Alle bey Wegh hartseer, dese keer
Want de Pijl, Keert met heyl En victory weer, En gy sschiet de Papegaey Met Iolijt, en tot spijt, Der Ionckmans: die gy tans Licht de voet, en gy soet Draeght de Olijf-krans O dat dunckt aen u soo fraey Wel aen gy hebt het speck, Na wens nu in u beck Maer weet u dese Rotte-val, De doot eerst scheyden sal.
Cookies on Poetry Cove