[Komt Nederlanders treurt]
Voys: Verheft u diep gesucht, &c.
KOmt Nederlanders treurt,
Om ’t geen ons is gebeurt,
Al op Neptuynis velden,
Van onsen Ruyter trou,
Die sijn Leven stelden,
Voor ’t Lant en huys Nassou.
Iuyst in de tweede slagh,
Tegen de Fransen ach
Wiert desen Helt geschooten,
Dat hy ter neder lach
Treurt kleynen en grooten,
Met een seer droef geklagh.
Had Godt hem doch gespaert,
En voor die schoot bewaert
Dat hy niet was gevallen,
Hoe sou hy den Vyant,
Door sijn schieten en brallen
Hebben dien Dagh ontmant.
Hoe maghtigh dat hy waer,
Met Schepen groot en zwaer
Soo scheen hy niet te dughten
Als hy sijn lagen schoot,
Gingh een yder vluchten,
Fij ongeluckigh loot.
Dat gy niet hebt gespaert,
Ons trouwen Helt seer waert,
Dat hy dien Dagh mocht strijden
Of schoon den Spanjaert vloot,
’t Scheen hy hem verblijden
Tegen haer Machten groot.
Ia tot het laetste uer,
Spoogh hy noch Vlam en Vuer
Uyt sijn Metale Trompen,
Tot dat sijn moedigh hert
Schier begost te dompen,
Van Pijn en groote smart.
Hy riep mijn Heer en Godt,
Is dit mijn Laetste Lot,
Of is ’t van u besloten,
Dat ick hier blijven sal,
Weent vry kleynen en grooten,
Over mijn ongeval.