[Hoe verkeeren Ionck en Oude] Stem: Lestmael vrijde my een, &c. HOe verkeeren Ionck en Oude Alle daegh in Modens Dracht? Het zy Vryer, of Getrouwde, Elck al na de Mode tracht; Mannen ende Ionck-gesellen, Yder een soeckt moodens aert, Ia sy weten ’t soo te stellen, Tot fatsoen al van den baert. Siet eens hoe sy knevels scheeren, A la mode de Pari; Die met streepjes onwaert keeren Als een halve malmessi; Kael van Bachuys ende Kaken, Even als den Aep sijn gat, Om de Iuffers aen te raken, Want het ruygh dat kittelt wat. Breede hoeden seer gentile, Met een bos figure lint Op de Schouders seer habile Men mee sulcke stricken vint, Daer men siet het lijf na swieren Door haer hovaerdy geschick Aen haer Dassen en Rapieren, Alles heeft een selfde strick. Dassen gelijck kinder lappen Draeght Monsieur op als hy hoest, Hy sijn borst niet sou beslabben, Of wanneer hy Iuffer poest, Hy sijn rock niet sou bequijlen Van haer Nectar en Ambroos, Om sijn Knevels af te dweylen Als hy leeght Godt Bacchus hoos. Rockjes om het lijf gespannen Dat de billen nau bedeckt: Broeckjes als de Spaensche Iannen Die men krakende aentreckt; ‘k Weet niet waer dat sy haer prullen Laten kruypen in een hoeck, Daer men ’t hoorden op te vullen Als een Worst van soete Koeck.
Koussen met gestickte naetjes, En genaeyde klincken klaer; Schoenen lanck met kleene gaetjens, En twee fraeye hoorens raer, Gespen groot al op de schoenen, En ’t Rapier al op het gat, Soo gaet Monseur met fatsoene Kruyssen door de heele Stadt. Onse Iuffers desgelijcke Weten oock de Nieuwe snof, Mee soo braefjes af te kijcken Met haer Kanten en gepof, ’t Is of de Parijsse zwieren In haer hooft gemetselt zit, Want het moet haer alles cieren Van haer hooft tot daers’ op zit. Vrongen groot en daer toe sware, Oock Cornet-kappen met Kant, Toeren fraey van Bocken Hare, Oock van Speldewerck en Kant, Locken, Krullen, losse Scheelen, Stricken, Quicken, alderhant, ’t Is of men Comedy-speelen Zou al in ons Vaderlant. Aen de Ooren dan Pendanten, Swarte Bellen ofte wit, Daer mee proncken dese Danten, Noch een mosje dat’er sit, Onder ’t oogje aen haer kaken, Of beneden aen haer kin, Om haer Vel soo wit te maken, Dat monseur mocht krijgen sin. Dan soo draeght men een Samaertje ’t Is van Zy, of Zay, of Stof, Ia oock een Catoen Tabbaertje, Net geblomt in ’t fijn in ’t grof, Of gesprickelde kouleuren, Rondom uytgesneden wijt, Daer de borsjens spelen deure, Om den brandt te raken quijt. Daer een Kantjen in geregen, En een Floersje onder dat, Om monseurtje te bewegen Segh ik niet, ik denk wel wat,
Achter staet een haeck omgebogen, Om te maken daer een Tip, Voor soo wort het om omgeslogen Na de soete Venus knip. Schorte-kleetjens ront met kanten, moutjens mee van Neteldoeck, Rocken fraey omset met kanten, Speculacy voor de broeck, Witte kousjens, fulpe muylen, Hooge Hacke kort van hiel Die in ’t stoeyen niet sou huylen Schoon sy onversiens eens viel. Trijpe Iacken gaen verlooren Want dat is nu out fatsoen; ’t Is gedaen met Rocken booren met de Kanten van Catoen; ’t Is nu weer aen zijde Iacken met twee korte moutjens raer Daer sy ’t nedersten om packen ’t Geen dan gaet voor een Samaer. Dus soo proncken alle dagen Niet alleen de groote Lien; maer dat men hem magh beklagen Is dat men moet dag’lijcks sien; Snyers, Wevers slecht Gesellen, Proncken als Monseur Legrand, ’t Schijnt dat sy het konnen stellen, Hebben niet een stront in d’hant. Oock de Meysjens desgelijcken Die maer dienen hier of daer, Stijfsters, Naeysters, komen strijcken, Of daer elck een Iuffer waer, Ia sy weten haer te houwen Of sy hadden deftigh goet, maer soo haest sy komen trouwen, Speelt men datelijck Banckroet. Hierom Ionghmans laet u raden, En ghy Dochters desgelijck, Wilt geen Burgers kleet versmaden, ’t Sal u wesen prijsselijck, Laet de France moode loopen, Ghy sult hebben in u Sack, Als de Proncker niet kan koopen, En moet lijden ongemack.
Cookies on Poetry Cove