Een Brief, die desen inhout heeft, Dat hy de Vader is Al van dit kintje fris, Dien hy aen haer geeft. Ia hy quam noch soo veer, Dat hy oock haer eer, Repareeren weer, En lieten hun geboden gaen, Maer siet wat losse daet, Hy op een ander gaet Vryen doen weer aen.
Ey siet, dees lichte sloer, Gaf gehoor aende Boer, Dus sy met hem voer Ten Landen uyt: dus seer bedroeft, Soo stont aldaer sijn Bruyt, Want de geboden uyt, Waren, oock den boef. De Bruyt dit seer verdroot, Sy klaegde haeren noot, Aen de Heeren groot, Waer op die, om dit slim bedrijf, Uyt-weesen in haer Raedt, Voor sijnen daet seer quaet, En tot haer gerijf. Dat men haer Trouwen sou, En kenne voor sijn Vrou, Dies so moet hy gau In veerthien dagen komen t’huys, En verantwoorden gaen, Of sy mach tasten aen, Al sijn goet in kluys. Dus gongh de Bruyt te trouw, Maer sonder Bruygom nou, Nochtans wiert sy Vrou: Voor eerst wiert haer gepresenteert Een Silverde stock, Haer hant te rugh sy trock, Ende reduseert. Maer doen de Leeraer sey, Bruyt geeft u Bruygom vry, U rechterhant gy, Doen greep sy sneedigh met een vaert, Den Brief die hy met hant, Geschreven had tot pant, Dus wiert Trouw verklaert. Maer evenwel ick gis, Daer niet gehouwen is Bruyloft, want vermits De Bruygom aldaer was absent, Soo kost daer Venus kint, Hem maken niet bemint, Schoon hy hem daer went. Doch hy mach noch een keer, Voor goet eens keeren weer, Ende legge neer, In ’t Bedt de questie wissen uyt, En haer houwen al Vrouw, Maer keert hy niet als nouw, Soo blijft hy een guyt. Dus spiegelt Ionge-mans, Gy die so licht altans Wagen gaet een kans, Wilt ghy gaen snoepen voor een keer, Soo gaet by lichte Griet, Of haers gelijck, maar niet By Dochters met Eer. EYNDE
Cookies on Poetry Cove