De Tien Vermaeckelijckheden Des Houwelycks. Toon: Waerheen mijn Soon, &c. MEent gy dat 't al is soetigheyt Dat u den Godt der min toe seyt En dat onder dit soet gerel Oock niet en schuylt gequel, O neen Vrint, Zijt gy blint Beelt u sin: Dat niet in Of gy faelt, Ende dwaelt, Nu al in 't begin, Siet de Rose maer eens aen Schoon van kleur, Soet van geur Fraey van blaen, Vol belaen Groen van knop, Geurigh sop Fraey en wel gedaen, Maer wilt gy die plucken gaen Soo weest oock niet vervaert Haer Prickels die sy gaert, Dat die u mede voor dees reis U steken sal in 't Vleys.
Soo gau u Ieugdig Lente tijt Komt aen gy voort uyt hollen rijt Als Maertse Katers die de Kat Staegh Rallen achter 't gat, Dat dickmael: Om een kael Moy pronck net, In 't Zalet Die gequickt, Is bestrickt Fraey en opgeset, Schoon al is de stof wat licht Ia dat Kruys, Geen gedruys In haer kist, Maekt gewis 't Eenemael oock Yl is, Nochtans is in u gesicht Vertoont soo wonder wel Als een schoon Iesabel, Ia aenbidt haer als een Santin, Voort 't Altaer van de Min. Maer leent de juffer wat gehoor O dan laet gy u strack staen voor Dat daer aen hangt u heyl en luck Alleenigh aen dit stuck Strack bevreest: En beteest Hy zijn gat. Is men rat Of een Aer: Me Minnaer Oock mocht komen dat Hem de Hersens soo verklemt Of dat licht Mop of Nicht Door pickant, Stoocken Brant Dat sijn doen, Niet kan spoen Maer verbreeckt liefdens Bant, Dat hy hem so diep in prent Dat gy geen uer noch stont Sijn hert gerust en bont! So dat met recht t'huys leyt men Heer, In 't Gekroonde Hooft Sweer.
Cookies on Poetry Cove