[Flora mijn waerde, En troost op aerde]
Voys: Eylaes, wat pijne, &c.
Galant.
FLora mijn waerde, En troost op aerde
Ach wilt aenvaerde, mijn trouwe min,
Aensiet my ootmoedigh hier voor u neer kniele,
Verhoort u slaef o schoone Engelin,
Laet doch u strafheyt mijn Hert niet ontzielen,
Maer biet hem Ionst die u noemt sijn vrindin.
Flora.
Galant u smeecken, Acht ick een teecken,
Van valse streecken, Die minnaers doen,
Om so een maeght haer bloem te ontroven
Waer mede sy haer geyle lusten voen,
Gy soekt de glans van mijn wit te verdoven
Gaet valse minnaer wilt u van mijn spoen.
Galant.
Och neen mijn Engel, Ick niet en strengel,
Mijn liefde mengel, Met snoo bedrogh,
Eer sal de Son haer luyster verliesen,
Eer ick dit quaet op u te brengen docht,
Eer sal de Zomer sijn herte bevriesen,
Als dat ick uwe bloem te kneusen socht.
Flora.
Galant u reden, En zware Eeden,
Daer lagh ick mede, dit is den strick,
Die daer gemeen de jonckmans uytspannen
Gelijck als men dat heeft vernomen dick
Waer mede sy de Dochters aenrannen,
Maer in dit net haer maeghdeblom verstickt.